Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego z 1994r, którą odstąpiono od nałożenia na Gminę [...] obowiązku zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki jezdni z kostki brukowej na ul. [...] w [...] na odcinku 0+150 do 0+457 bądź doprowadzenia jezdni do stanu poprzedniego lub też nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu decyzji organ wojewódzki wskazał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie organu powiatowego z dnia [...] marca 2014 r. zostało wydane wskutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2013 r. sygn. akt VII SAB/Wa 141/12, w którym sąd zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do rozpoznania w formie aktu administracyjnego wniosku T. B. z dnia [...] października 2007 r. dotyczącego rozbiórki jezdni z kostki brukowej na ul. [...] w [...] na odcinku 0+150 do 0+457. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] rozpoznając wniosek T. B. zawierający żądanie rozbiórki wskazanego odcinka jezdni ustalił, że Gmina [...] prowadziła roboty budowlane związane z remontem nawierzchni drogi - ul. [...] w [...], na podstawie zgłoszenia dokonanego w dniu 1 września 1998r wobec którego nie wniesiono sprzeciwu. Zgłoszenie to przewidywało wykonanie podbudowy tłuczniowej.
W trakcie kontroli przeprowadzonej przez pracowników organu powiatowego ustalono, iż w rzeczywistości na terenie drogi gminnej - ul. [...] w [...], wykonano roboty związane z budową nawierzchni brukowej z kostki betonowej. Ponadto Gmina [...] była inwestorem robót związanych z profilowaniem koryta jezdni wraz z uzupełnieniem podbudowy tłuczniowej na odcinku 0 + 150 do 0 + 457, które były zgodne z ww. zgłoszeniem z dnia 1 września 1998 r.
Z uwagi na fakt, iż inwestor odstąpił od zgłoszenia wykonania robót budowlanych tj. zamiast wykonania podbudowy tłuczniowej wykonał budowę ulicy [...] w [...] z kostki betonowej, organ powiatowy decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], nałożył na Burmistrza Miasta i Gminy [...] obowiązek przedstawienia w zakreślonym terminie projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową nawierzchni ul. [...] na odcinku 0 + 150 do 0 + 457 w [...].
Następnie po przedstawieniu projektu przebudowy ulicy [...] sporządzonego przez uprawnioną osobę, decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na budowie nawierzchni z kostki betonowej drogi gminnej na ww. odcinku.
Po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59 a Prawa budowlanego, organ powiatowy decyzją nr [...] z dnia [...].08.2009 r. udzielił pozwolenia na użytkowanie nawierzchni z kostki betonowej drogi gminnej na ww. odcinku.
W stosunku do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia[...] 08.2009 r. udzielającej Gminie [...] pozwolenia na użytkowanie toczyło się na wniosek T. B. postępowanie nadzorcze zakończone decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r, nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji.
Powyższe rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego zostało utrzymane w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...].
Organ wojewódzki przeprowadził również postępowanie nadzwyczajne w stosunku do decyzji organu powiatowego z dnia [...] października 2006r., w wyniku którego decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności ww. rozstrzygnięcia organu powiatowego zatwierdzającego projekt budowlany zamienny.
W ocenie organu wojewódzkiego zaskarżona decyzja z dnia [...]marca 2014 r. w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązków określonych w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego jest prawidłowa. Inwestycja polegającą na wybudowaniu jezdni z kostki brukowej została wykonana legalnie i oddana do użytkowania.
Organ wojewódzki w pełni podzielił stanowisko organu powiatowego dotyczące braku możliwości prowadzenia postępowania naprawczego z zakresu nadzoru budowlanego w stosunku do inwestycji oddanej do użytkowania decyzją o pozwoleniu na użytkowanie.
Wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wykonana inwestycja nie może podlegać ponownemu sprawdzeniu jej zgodności z projektem budowlanym.
Podczas kontroli dokonanej w dniu 18 kwietnia 2013r na gruncie ustalono, że jezdnia z kostki betonowej ul. [...] jest wyprofilowana ze spadkiem w kierunku północnym tj. ul. [...]. Nieutwardzone pobocze ul. [...] na wysokości działki stanowiącej własność. B. jest wyprofilowane ze spadkiem w stronę jezdni i także w kierunku północnym.
Biorąc pod uwagę dokonane ustalenia oraz fakt funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na użytkowanie organ nadzoru budowlanego stwierdził, że wykonana nawierzchnia ul. [...] nie powoduje uciążliwości polegających na zalewaniu wodami opadowymi działki T. B.. Kwestie zmiany stosunków wodnych na terenie działki stanowiącej własność T. B. powinny być rozstrzygane na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 2001r- Prawo wodne.
W ocenie organu wojewódzkiego skoro skarżąca żądała rozbiórki jezdni, która została przyjęta do użytkowania to prawidłowym było orzeczenie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego o odmowie wydania nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Skargę na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2014 r. złożyła T. B.. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:
- 1) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na jego wynik, tj. art.. 6, 7, 77 § 1 oraz 80, 107 kpa, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na wynik sprawy oraz wydanie decyzji pomimo niewyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie,
- 2) naruszenie art. 10 kpa poprzez pozbawienie strony czynnego udziału w toczącym się postępowaniu dotyczącym wydania decyzji w zakresie pozwolenia na użytkowanie nawierzchni z kostki betonowej drogi gminnej na odcinku 0+150 do 0+457 ul. [...] w [...],
- 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 36 a ust. 1 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy,
- 4) naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez błędne zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i ustalenie, iż brak podstaw do nałożenia na Gminę [...] obowiązku zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórki jezdni z kostki brukowej na ul. [...] w [...] na odcinku 0+150 do 0+457 lub jego części, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego lub nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Tym samym skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu wojewódzkiego w całości.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymując w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. naruszył przepisy postępowania, w szczególności Prawa budowlanego.
Nieprawdziwe zdaniem skarżącej jest ustalenie organu, iż gmina [...] prowadziła roboty budowlane związane z remontem nawierzchni drogi ul. [...] w [...], bowiem w chwili wykonywania robót budowlanych nie było drogi - ulicy [...], która wymagała remontu, w związku z tym ulica [...] została wybudowana jedynie na podstawie zgłoszenia remontu drogi (której de facto nie było), co naruszało obowiązujące przepisy prawa, a tym samym była to samowola budowlana. Ponadto zgłoszenie remontu drogi dotyczyło wykonania podbudowy tłuczniowej, natomiast w rzeczywistości wykonano roboty związane z budową nawierzchni z kostki betonowej. Skarżąca wskazała, iż nawierzchnia z podbudowy tłuczniowej oznacza się innymi parametrami, a przede wszystkim inną przepuszczalnością spływających wód opadowych, co ma istotne znaczenia w związku z notorycznym zalewaniem wodami opadowymi nieruchomości skarżącej. Stwierdziła również, że wybudowanie ulicy z kostki betonowej uniemożliwia wsiąkanie wód opadowych.
W związku z powyższym skarżąca podniosła, iż do wybudowania drogi z kostki brukowej gmina winna uzyskać pozwolenie na budowę przedmiotowej drogi a nie jedynie zgłosić jej wykonanie. Dodatkowo organ po stwierdzeniu nieprawidłowości winien wszcząć postępowanie naprawcze a nie opierając się na projekcie zamiennym wydać pozwolenie na użytkowanie obiektu pomijając niejako konieczność wydania pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu.
Skarżąca stwierdziła, iż organ pomija istotną kwestię, iż decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wydana została z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, wskazując jednocześnie, że przedmiotowa inwestycja została wybudowana legalnie, bowiem organ powiatowy w drodze ww. decyzji udzielił pozwolenia na użytkowanie.
Zdaniem skarżącej, sam fakt wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu pomimo istniejących odstępstw i nieprawidłowości powstałych w ramach wykonania robót budowlanych narusza obowiązujące przepisy prawa. Brak jest wykonania wszystkich wymaganych przepisami prawa ustaleń i uzgodnień, w tym w szczególności ustaleń środowiskowych w celu ustalenia wpływu inwestycji na działki sąsiednie, w szczególności wpływ na zakłócanie stosunków wodnych. Natomiast wybudowanie ulicy z kostki brukowej uniemożliwia wsiąkanie wód opadowych do gruntu, ponadto podniesienie poziomu drogi w stosunku do nieruchomości skarżącej o około 60 cm powoduje spływanie wód opadowych na tereny niżej położone, powodując zalewanie posesji skarżącej. Organ nie przeprowadzając wszystkich koniecznych uzgodnień nie wyjaśnił, czy przedmiotowa inwestycja może powodować uciążliwości na działkach sąsiednich oraz w jaki sposób należy usunąć powstałe uciążliwości a zarazem zabezpieczyć te działki, a przede wszystkim, czy inwestycja nic stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, do czego był zobligowany zgodnie z treścią art. 66 Prawa budowlanego. Brak wykonania inwentaryzacji geodezyjnej po zakończeniu budowy przedmiotowej inwestycji uniemożliwił wykazanie dodatkowego podniesienia terenu budowy o kolejne 20 cm.
Nieprzeprowadzenie powyższych ustaleń oraz brak wykonania inwentaryzacji powykonawczej w ramach prowadzonego postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, w związku z uznaniem za wystarczające zgłoszenie planowanej inwestycji zamiast uzyskania pozwolenia na budowę, stanowi zdaniem skarżącej naruszenie przepisów Prawa budowlanego.
Kolejne wymienione w skardze naruszenie, którego dopuścił się zdaniem T.B. organ w ramach toczącego się postępowania to niepowiadomienie stron postępowania i niezapewnienie wszystkim stronom czynnego udziału w postępowaniu. Zdaniem skarżącej, brak powiadomienia o toczącym się postępowaniu uniemożliwił jej działanie w toczącym się postępowaniu jako strona, a tym samym pozbawił ją to możliwości złożenia w terminie ustawowym sprzeciwu do planowanej inwestycji budowy drogi ulicy [...], a tym samym została pozbawiona możliwości zabezpieczenia własnego interesu prawnego, co skutkowało wydaniem decyzji niezgodnej z prawem.
Dodatkowo skarżąca podniosła, iż. poprzez notoryczne zalewanie jej działki powstały szkodliwe skutki dla niej i jej rodziny. Skarżąca twierdzi również, iż organ nie zapewniając udziału wszystkim stronom w postępowaniu dotyczącym budowy ulicy [...] rażąco naruszył przepisy prawa. Również w ramach wydawania pozwolenia na użytkowanie organ swoim działaniem nie podjął odpowiednich kroków zmierzających do usunięcia skutków nieprawidłowości, powodujących zagrożenie zdrowia skarżącej i jej córki, w wyniku przebywania w pomieszczeniach zawilgoconych i zagrzybionych w wyniku zalewania nieruchomości w związku m.in. z realizacją inwestycji drogowej.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu, odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, podkreślił, iż inwestycję polegającą na wybudowaniu jezdni z kostki brukowej na ul. [...] w [...] wykonano legalnie. Organ powiatowy decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. udzielił pozwolenia na użytkowanie ww. obiektu budowlanego a w omawianej sprawie nie jest możliwe prowadzenie postępowania naprawczego z zakresu nadzoru budowlanego co do inwestycji oddanej do użytkowania. Ponowne rozstrzyganie w kwestii zgodności inwestycji z projektem budowlanym byłoby wadliwe.
W trakcie postępowania ustalono, iż stan techniczny wykonanych robót budowlanych jest dobry i nie znajduje uzasadnienia wykonanie dodatkowych prac.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą ostateczną decyzją organu administracji publicznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W tak ukształtowanym zakresie swojej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W kontrolowanym postępowaniu okolicznością bezsporną jest istnienie w obrocie prawnym decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...]z dnia [...] października 2006 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej Gminie[...]pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na budowie nawierzchni z kostki betonowej kwestionowanego odcinka drogi gminnej ul. [...] w [...].
Bezsporną okolicznością jest również pozostawanie w obrocie prawnym decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]nr [...]z dnia [...].08.2009 r udzielającej Gminie [...] pozwolenia na użytkowanie nawierzchni z kostki betonowej przedmiotowego odcinka drogi.
Podjęta przez skarżąca próba wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji udzielającej pozwolenia użytkowanie nie powiodła się gdyż w postępowaniu o stwierdzenie nieważności zapadła decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r, nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji.
Skarga T. B. na powyższe rozstrzygnięcie została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2014r, sygn.akt. VII SA/Wa 711/14.
Wniosek skarżącej z dnia 14 października 2007r skierowany do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do którego rozpoznania został zobowiązany organ wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2013r, sygn.akt VII SAB/Wa 141/12 zawierał żądanie rozbiórki jezdni z kostki brukowej na ul. [...] w [...].
Zdaniem skarżącej w sprawie doszło do naruszenia przepisów Prawa budowlanego skutkujących samowolą budowlaną z uwagi na brak decyzji o pozwoleniu na budowę wskazanego odcinka jezdni.
W ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu trafnie przyjęto, że skoro skarżąca żądała rozbiórki jezdni, która została przyjęta do użytkowania to prawidłowym było orzeczenie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego o odmowie wydania nakazu rozbiórki obiektu, bądź doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego albo nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Bezzasadność żądania skarżącej musiała być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do istoty stosownie do złożonego wniosku.
Sąd podziela ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych z którego wynika, iż wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzaniu (pod kątem legalności wybudowania) przez organy nadzoru budowlanego,
Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Fakt przyjęcia budynku do użytkowania jednoznacznie potwierdza, że obiekt wybudowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami (por. wyroki NSA z 1 sierpnia 2012r., sygn.akt II OSK 2012/11; z 20 maja 2011r., sygn.akt II OSK 887/10; z 20 kwietnia 2011r., sygn.akt II OSK 708/10).
W ocenie sądu podniesione w skardze zarzuty są nieuzasadnione.
Zarzuty skarżącej sprowadzają się do kwestionowania decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie oraz decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i nie podlegają rozpatrzeniu w niniejszej sprawie.
Organy nadzoru budowlanego związane są bowiem tymi decyzjami i nie mają prawa kontrolować ich prawidłowości.
Zarzut naruszenia art. 10 kpa poprzez pozbawienie strony czynnego udziału w toczącym się postępowaniu dotyczącym wydania decyzji w zakresie pozwolenia na użytkowanie odnosi się do postępowania zakończonego wskazaną decyzją i nie podlega rozpatrzeniu w niniejszej sprawie.
Wbrew zarzutowi naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały w ustalonym stanie faktycznym sprawy przywołany przepis.
W niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu 18 kwietnia 2013r kontrolę na gruncie podczas której ustalił, że jezdnia z kostki betonowej ul. [...] jest wyprofilowana ze spadkiem w kierunku północnym tj. ul. [...]. Nieutwardzone pobocze ul. [...] na wysokości działki stanowiącej własność T. B. jest wyprofilowane ze spadkiem w stronę jezdni i także w kierunku północnym. Zdaniem organu wykonana nawierzchnia ul. [...] nie powoduje uciążliwości polegających na zalewaniu wodami opadowymi działki T. B., a kwestie zmiany stosunków wodnych na terenie działki stanowiącej własność T.B. powinny być rozstrzygane na podstawie ustawy Prawo wodne.
W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.
[pic]