Uzasadnienie
W dniu 11 sierpnia 2016r. do Sądu wpłynął wniosek A. R. o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w złożonym wniosku dostatecznie wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić adwokata z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1015,67 złotych miesięcznie. Podał, że małżonka uzyskuje także dochód z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości ok. 700,00 złotych.
Dodał, że z małżonką nie prowadzi wspólnego gospodarstwa (budżetu), gdyż przebywa u córki i wychowuje wnuczkę. Posiada z małżonką dom o pow. 125 m². Oświadczył, że nie posiada innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych.
Wnioskodawca podniósł, że jest inwalidą I grupy, po dwóch zawałach i dwóch udarach oraz operacji serca. Wnioskodawca wskazał, że ponosi następujące wydatki tj. koszty ogrzewania ok. 200,00 złotych, dojazdy na rehabilitację ok. 130,00 złotych, opłatę za gaz 140,00 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości ponad 100,00 złotych, podatek od nieruchomości 110,00 złotych. Wnioskodawca podkreślił, że żyje na granicy ubóstwa, często rezygnuje z leków, brakuje mu na podstawowe potrzeby. Zaznaczył, że nie stać go na ustanowienie adwokata z urzędu.
Przedstawione przez skarżącego dane w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy uzasadniają jego uwzględnienie we wnioskowanym zakresie. W świetle oświadczeń złożonych przez wnioskodawcę uznano, że obecnie jego sytuacja finansowa jest trudna z uwagi na to, że dochód jaki uzyskuje jak również i jego małżonki jest niewielki i wystarcza jedynie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych.
Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.