Uzasadnienie
VII S.A./Wa 1626/05
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestora A. Sp. z o.o. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005r, stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...]października 2003r, nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku biurowo-usługowo-wystawienniczego na działkach nr ew. [...], [...] i [...] położonych we wsi J., gmina[...] decyzją z dnia [...] września 2005r znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podał, iż na wniosek R. W. Wojewoda [...] wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia[...] października 2003r o pozwoleniu na budowę, a następnie decyzją z dnia [..] marca 2005r stwierdził nieważność kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wszczęcie przez Wojewodę [...] postępowania nastąpiło na wniosek podmiotu nie posiadającego przymiotu strony zarówno w postępowaniu o pozwolenie na budowę jak i postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zgodnie z art. 28 ust 2 prawa budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Obszar oddziaływania obiektu został natomiast zdefiniowany w art. 3 ust 20 prawa budowlanego jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.
Organ odwoławczy uznał, iż z analizy zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika by nieruchomość oznaczona nr [...]której właścicielem jest R.W., znajdowała się w obszarze oddziaływania kwestionowanej inwestycji.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż obszar oddziaływania przedmiotowego budynku biurowo-usługowo-wystawienniczego zamyka się w obrębie działek nr ew. [...], [...] i [...].
W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego należało uchylić zaskarżoną decyzję Wojewody [...] umarzając toczące się postępowanie.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. W. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 kpa, 77§1 kpa, 80 kpa, art. 107§3 kpa. oraz art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r, nr 207, poz. 2016 ze zm.).
Skarżący podniósł, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest ogólnikowe, naruszające wyżej powołane przepisy nie spełniające wymogów art. 107§3 kpa.
W szczególności z treści zaskarżonej decyzji nie wynika na jakiej podstawie organ uznał, że nieruchomość skarżącego oznaczona nr [...] i sąsiadująca z inwestycją znajduje się poza obszarem oddziaływania kwestionowanej inwestycji.
Ponadto, zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów art. 107§3 kpa bowiem organ nie wskazał w niej faktów które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Skarżący podniósł również, że w ocenie Wojewody [...] uciążliwość inwestycji z uwagi na jej rodzaj i wielkość (powierzchnia zabudowy: 2.227,5m2, kubatura: 13.565,0m3, funkcje usługowo-wystawiennicze, 50- 136 maksymalnie osób zatrudnionych, 60 miejsc parkingowych) wykracza poza działki zajęte pod inwestycję natomiast organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę nie przeprowadził postępowania wykluczającego możliwość takiego oddziaływania.
Ponadto, zdaniem skarżącego organ odwoławczy nie rozważył czy przedmiotowe postępowanie prowadzone na wniosek mogłoby zostać potraktowane jako prowadzone z urzędu, a wniosek jako informacja będąca źródłem wszczęcia postępowania z urzędu.
W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie stosownie do art. 7 i 77§1 kpa.
Zgodnie zaś z art. 107§3 kpa decyzja powinna być należycie uzasadniona.
W związku z tym co powiedziano wyżej stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej mamy do czynienia z wadliwie przeprowadzonym postępowaniem co stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.
W toku postępowania nie zostały wyjaśnione kwestie oddziaływania przedmiotowej inwestycji na nieruchomość sąsiednią stanowiącą własność skarżącego.
W przedmiocie tym organ odwoławczy stwierdził, iż " analiza zgromadzonego materiału dowodowego nie pozwala na stwierdzenie aby nieruchomość oznaczona nr [...] znajdowała się w obszarze oddziaływania kwestionowanej inwestycji. (......) obszar oddziaływania przedmiotowego budynku biurowo-usługowo-wystawienniczego zamyka się w obrębie działek nr ew. [...], [...] i [...]".
Lakoniczne stwierdzenie organu nie zostało poparte żadnymi dowodami na podstawie których organ odwoławczy uznał, iż nieruchomość skarżącego nie jest położona w obszarze oddziaływania obiektu stosownie do art. 3 pkt 20 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 2003r – prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, nr 80, poz. 718).
Należy podzielić pogląd Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż "prawidłowe ustalenie obszaru oddziaływania ma kluczowe znaczenie dla ustalenia stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę".
Podkreślenia wymaga jednakże fakt, że rozpatrywana sprawa dotyczy postępowania nadzwyczajnego jakim jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].10 2003r nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę.
Art. 28 ust 2 znowelizowanego prawa budowlanego ograniczający krąg stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę nie może być stosowany w innych postępowaniach niż postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę.
Art. 28 ust 2 należy uznać za przepis szczególny w stosunku do art. 28 kpa, który nie ma zastosowania do ustalenia kręgu osób będących stronami w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.
Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż w postępowaniu o stwierdzenie nieważności stosuje się art. 28 kpa, a stroną tego postępowania jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji lecz każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji (wyrok NSA z 12.01.1994r II S.A. 2164/92 - ONSA 1995, nr 1 poz. 32, wyrok NSA z 15.09.2000r, IV S.A. 2328/99, uchwała Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z 15.12.1984r, III AZP 8/83, OSNCP 1985, Nr 10, poz. 143).
W związku z powyższym, organ odwoławczy powinien ustalić czy skarżącemu przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa.
Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Powszechnie przyjmuje się, że interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa powinien być analizowany w płaszczyźnie prawa materialnego, a nie procesowego (wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r, ISA 1719/92, OSP 1994r, z 10, poz. 199 z g1 P. Kucharskiego według którego interes prawny jest kategorią normatywną, mającą swoje źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia, zarazem ściśle związaną z przedmiotem prowadzonego postępowania).
Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza więc ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać skutecznie czynności organu z zamiarem zaspokojenia swojej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby.
Uznanie interesu prawnego danego podmiotu jest możliwe tylko wtedy jeżeli wynika on z konkretnej normy prawa materialnego, stanowiącej materialnoprawną podstawę wydania decyzji.
W tym ujęciu należało rozważyć czy skarżący R. W. zgodnie z art. 28 kpa jest stroną w postępowaniu prowadzonym przez Wojewodę [...] na wniosek R. W. w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].10.2003r Nr [...] o pozwoleniu na budowę.
Nie rozważenie należycie tego zagadnienia stanowi naruszenie art. 28 kpa.
W świetle powyższych rozważań, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za celowe na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) uchylić decyzję organu odwoławczego.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.