Uzasadnienie
W skardze z dnia 24 czerwca 2013 r. A. F. i M. F. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...].
Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2010 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i M. F. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, iż zaskarżona decyzja nie powinna podlegać wykonaniu, z uwagi na liczne i istotne uchybienia w niej zawarte (szczegółowo opisane w skardze). Ponadto, podnieśli, iż jej wykonanie będzie wiązać się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W wyniku bowiem wykonania zaskarżonej decyzji sprawa podlegać będzie ponownemu rozpoznaniu przez organ pierwszej instancji, co doprowadzi do zainicjowania postępowania administracyjnego, które w wyniku wydanych w toku rozstrzygnięć może rodzić nieodwracalne skutki zarówno prawne jak i faktyczne.
W ocenie skarżących, przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w niniejszej sprawie, należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie wykonany (co już ma miejsce), a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Skutków takich nie wywołuje decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skoro zatem taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby bezzasadne.
Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.