Uzasadnienie
S. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB") z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego, w której zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania.. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2016 r., nakazującą skarżącej rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego w postaci siatki winylowej o wymiarach ok. 10,00 x 12,00 na konstrukcji wsporczej wraz z podświetlającymi go czterema lampami halogenowymi na wysięgnikach od góry i od dołu zainstalowanego na wschodniej elewacji budynku położonego przy ul. G. [...] w W. od strony ul. E. W uzasadnieniu wskazała, że nakaz rozbiórki ze swej istoty wiąże się z powstaniem nieodwracalnych skutków i może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania decyzji.
Wykonanie nakazu rozbiórki spowoduje powstanie znacznej szkody, rozumianej jako straty finansowe związane z poniesieniem kosztów demontażu reklamy. Ponadto wskazała, na zawarte umowy z klientami o świadczenie usług reklamowych, realizowane przy użyciu ww. nośnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por: postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, postanowienie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego. To na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest nakaz rozbiórki nośnika reklamowego w postaci siatki winylowej o wymiarach ok. 10,00 x 12,00 na konstrukcji wsporczej wraz z podświetlającymi go czterema lampami halogenowymi.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki.
Samo powołanie się na istotę i skutki nakazu rozbiórki nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadniania wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Skarżąca wskazała jedynie, na konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na koszty rozbiórki nośnika. Podkreśliła również, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji nie będzie mogła wypełnić zobowiązań z umów o świadczenie usług reklamowych zawartych z klientami.
W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła ziszczenia się w odniesieniu do niej którejkolwiek z przesłanek zawartej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Twierdzenia skarżącej cechują się dużym stopniem ogólności, użyte zostało wiele pojęć nieostrych, jak również powtarzają one treść ustawy. Nie zostały również przedstawione żadne dowody, które mogą świadczyć o tym, że na skarżącej ciążą zobowiązania z zawartych umów np. w postaci kserokopii wskazanych umów, jak również czy umowy te odnoszą się do przedmiotowego nośnika reklamowego. Ponadto Sąd nie wie i nie jest w stanie, na podstawie akt sprawy, ustalić jaka jest rzeczywista pozycja rynkowa skarżącej spółki i czy wykonanie zaskarżonej decyzji w sposób faktyczny pozbawi ją udziału w rynku. Skarżąca nie przedstawiła, jaki byłby rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu braku w tym miejscu nośnika reklamowego.
Sąd ustalił również, że w aktach sprawy nie znajdują się żadne dokumenty, mogące wskazywać na zaistnienie ww. przesłanek. Niewystarczające do udzielenia ochrony tymczasowej, w o ocenie Sądu, jest również samo zagrożenie poniesienia kosztów demontażu reklamy.
W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca nie uzasadniła w należyty sposób wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Należy również stwierdzić, że przedstawiona lakoniczna argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że wykonanie obowiązku rozbiórki nośnika reklamowego wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a zatem, że zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji.
Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia zasadności orzeczenia nakazu rozbiórki nośnika reklamowego będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.