Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek T. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. C. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i trójką dzieci. Utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego i renty w łącznej wysokości 1716,90 zł. Wnioskodawca wskazał posiadanie domu o pow. 60 m2, nieruchomości rolnej o pow. 12,5 ha, nie wskazał innych dochodów i majątku. Dodał, że z ww. dochodów utrzymuje dwóch bezrobotnych synów i studiującą córkę.
Na mocy zarządzenia z dnia 31 grudnia ubr. zobowiązano wnioskodawcę do sprecyzowania nadesłanego wniosku poprzez:
- - nadesłanie kopii wyciągu bankowego za ostatnie trzy miesiące, jeżeli strona taki rachunek posiada,
- - podanie obecnych miesięcznych kosztów utrzymania (wydatki na stałe opłaty – prąd, gaz itp., przybliżone wydatki związane z wyżywieniem, innymi wydatkami – np. telefon, leki i in.),
- - podanie jakie uzyskuje miesięczne dochody z gospodarstwa rolnego oraz kto na nim gospodaruje.
Wnioskodawca nie nadesłał odpowiedzi na ww. zarządzenie.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową T. C. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej w sposób nie budzący wątpliwości. Na wezwanie dotyczące uzupełnienia wniosku wnioskodawca nie złożył wyjaśnień. W tej sytuacji nie jest możliwa prawidłowa ocena sytuacji majątkowej skarżącego. Tym bardziej, że trudna sytuacja materialna strony stoi w sprzeczności w faktem pobudowania budynku gospodarczego murowanego. W tym stanie rzeczy strona nie wykazała by kwalifikowała się do przyznania prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).