Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzach PPF wniosek T. M. i J. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi na wezwanie sądu przy piśmie z dnia 8 października 2014 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. M. i J.M. wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za pracę J. M. i zasiłku dla bezrobotnych T. M. w łącznej wysokości 4 047 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 56 m2, działkę budowlaną o pow. 1094 m2, ponadto dwa samochody osobowe seat alhambra z 2003 r. i volkswagen cady z 2008 r. Wnioskodawcy podali, że stałe miesięczne wydatki wynoszą: czynsz 371,84 zł., prąd około 87 zł, gaz około 80 zł., podatek 62 zł (na rok), podatek od działki 109 zł. (na kwartał), prąd na działce 41 zł., ubezpieczenie samochodów 975 zł na rok, ubezpieczenie zdrowotne 270 zł., żywność i leki 1 200 zł.
Do wniosku dołączono kopie: dokumentów PIT, wyciągów z kot bankowych, faktur oraz decyzję w sprawie wymiaru podatku
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu własnym i rodziny.
Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby ubogie, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową T. M. i J. M. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawcy nie wykazali, że nie są w stanie ich ponieść. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawcy posiadają mieszkanie o pow. 56 m2, działkę budowlaną, na której są inwestorami budowy domu jednorodzinnego, posiadają dwa samochody osobowe. Dochód z którego się utrzymują to 4 047 zł., który nie jest obciążony potrąceniami, ani zajęciem komorniczym. Ponoszą zwykłe wydatki miesięczne. Okoliczności te wskazują, że strony nie można zaliczyć do osób ubogich, a tylko takim osobom powinno być przyznawane prawo pomocy. W tej sytuacji uznano, że stronę stać będzie na uiszczenie kwoty wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. oraz pozostałych kosztów sprawy, ewentualnych na tym etapie, do których zaliczyć można opłatę kancelaryjną za sporządzenie uzasadnienia wyroku, w przypadku gdyby skarga została oddalona w wysokości 100 zł. i ew. wpis od skargi kasacyjnej również w wysokości 100 zł. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.