Uzasadnienie
W dniu 8 października 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek E. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi w dnia 29 października 2009 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. P. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca jest rencistą i utrzymuje się z renty w wysokości 1900 zł. W stosunku do wnioskodawcy został orzeczony II stopień inwalidztwa. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 56 m2, nieruchomość o pow. 0,33 ha. Wnioskodawca nie posiada innego majątku, ani oszczędności. W dodatkowych wyjaśnieniach podał, że posiada samochód osobowy (bez podania marki i modelu) rocznik 1993. Dodał, że na bieżące wydatki związane z utrzymaniem domu, wyżywieniem i lekarstwami wydaje średnio – 600 zł leki i zastrzyki w kręgosłup, prąd 80-100 zł., gaz 42 zł., ubezpieczenie na życie 95 zł., ubezpieczenie mieszkania 195 zł., wywóz śmieci 27 zł., telefon komórkowy 60-100 zł., stacjonarny – 60 zł., benzyna 300-400 zł. Do tego opał na zimę 1500 zł oraz roczne wydatki związane z utrzymaniem samochodu – 600 zł. ubezpieczenie i 100 zł badanie techniczne.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. P. uznać należy, iż uzasadnione jest częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawcza utrzymuje się z renty w wysokości 1900 zł. Jest osobą zmuszoną do leczenia i z tego powodu poniesienie pełnych kosztów mogłoby narazić wnioskodawcę na powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Jednakże wnioskodawca nie ma nikogo na utrzymaniu, a z otrzymywanej renty potrafi wygospodarować środki chociażby na dodatkowe prywatne ubezpieczenie zdrowotne i mieszkania. Z tego względu przyznano prawo pomocy tylko w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. Uznano, że przynajmniej na cześć kosztów sądowych wnioskodawca potrafi wygospodarować środki w dłuższym okresie czasu. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego, tj. głównego kosztu jaki pojawia się w sprawie sądowej. W pozostałym zakresie tj. pozostałych – ewentualnych na tym etapie postępowania kosztów sądowych – wniosek został oddalony.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).