Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak: [...] działając na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej kpa) przekazał do załatwienia zgodnie z właściwością Staroście S. wniosek B. i S. C. o wydanie pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z garażem.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 21 czerwca 2010 r. wpłynął do organu wniosek B. i S. C. wraz z załącznikami o wydanie pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z garażem.
Organ zauważył, że zgodnie z art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Natomiast w myśl art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, z zastrzeżeniem art. 82 ust. 3 i 4, jest starosta.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosków B. i S. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy podkreślił, że właściwość organów w sprawach dotyczących wydawania pozwoleń budowlanych należy ustalać w oparciu o przepisy ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Z ustawy tej wynika, że sprawy dotyczące pozwoleń na budowę należą do właściwości organów administracji architektoniczno - budowlanej. Zgodnie z art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego, organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji jest starosta.
Z powyższego wynika zatem, że organem właściwym w przedmiocie rozpatrzenia wniosku B. i S. C. z dnia 21 czerwca 2010 r. o wydanie pozwolenia na budowę jest Starosta S. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli B. i S. C. Skarżący podnieśli, że domagają się wydania pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z garażem, w związku z niemożliwością otrzymania tego pozwolenia od Starosty S. Dlatego też skarżący złożyli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o pozwolenie na budowę wraz z załącznikami, w tym z projektem budowlanym.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.
Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane w dniu [...], którym organ utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] wydane na podstawie art. 65 § 1 kpa, przekazujące wniosek B. i S. C. o wydanie pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego z garażem do rozpatrzenia Staroście S. zgodnie z właściwością.
Podkreślenia wymaga, iż organ administracji publicznej, aby mógł wydać decyzję w danej sprawie, musi być właściwy do rozpoznawania i załatwiania spraw indywidualnych danego rodzaju w świetle przepisów obowiązujących w dacie wydawania decyzji. Taka zasada wynika z art. 19 kpa, który stanowi, iż organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Rozwinięciem przewidzianego w tym przepisie obowiązku jest art. 65 § 1 kpa, który przewiduje, iż w sytuacji, gdy organ administracji, do którego wniesiono podanie jest niewłaściwy w sprawie, winien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu. Przepis ten jednocześnie chroni stronę przed skutkami nieznajomości prawa w zakresie m.in. formułowania żądań i kierowania ich do właściwych organów. Przepisy normujące właściwość organów administracyjnych mają charakter bezwzględnie obowiązujący. W przypadku ich naruszenia przy wydawaniu decyzji kodeks postępowania administracyjnego ustanawia sankcję w postaci stwierdzenia nieważności decyzji. Przepis art. 156 § 1 pkt 1 kpa stanowi, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisu o właściwości.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trafnie wskazał, iż organem właściwym do załatwienia wniosku o pozwolenie na budowę jest w tym przypadku Starosta S. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego, organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, z zastrzeżeniem art. 82 ust. 3 i 4 tej ustawy, jest starosta.
Skoro Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest właściwy do rozpoznawania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, zasadnym było przekazanie wniosku B. i S. C. z dnia 21 czerwca 2010 r, w trybie art. 65 § 1 kpa do organu właściwego do jego załatwienia.
Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego niemożliwości otrzymania decyzji o pozwoleniu na budowę od Starosty S. podnieść należy, że organ wyjaśnił w postanowieniu z dnia [...], że w przypadku skargi na bezczynność Starosty S. (art. 37 kpa) organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia, jak również do wymierzania kary za przekroczenie terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (65 dni od dnia złożenia wniosku - art. 35 ust 6 Prawa budowlanego) jest Wojewoda [...].
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.