Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania W i Z P od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r., znak: [...], nakazującej W i Z M P usunięcie - w terminie do dnia 30 sierpnia 2021 r. - stwierdzonych nieprawidłowości przy budynku gospodarczym parterowym o konstrukcji drewnianej i dachu dwuspadkowym, o wymiarach 8,40 m x 3,20 m znajdującym się na działce ew. [...] w m. [...], gmina [...], poprzez:
- - dokonanie remontu fundamentów budynku, polegającego na ich wzmocnieniu poprzez uzupełnienie ubytków w fundamencie (kamień polny),
- - wymianę uszkodzonych, spróchniałych, elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku,
- - wykonanie obróbek blacharskich dachu wraz z montażem rynien i rur spustowych oraz zakazującej w trybie natychmiastowym użytkowania całości tego budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu wykonania obróbek blacharskich dachu wraz z montażem rynien i rur spustowych, a w pozostałej części utrzymał skarżoną decyzję w mocy.
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
W dniu 8 grudnia 2020 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej w skrócie PINB w [...]) wpłynęło pismo Z B w sprawie dotyczącej m.in. budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w m. [...], gmina [...], który - ze względu na stan techniczny i materiały z jakich został wykonany - stwarza zagrożenie dla mieszkańców sąsiedniej nieruchomości.
W dniu 18 stycznia 2021 r. PINB w [...] przeprowadził czynności kontrolne w sprawie m.in. budynku gospodarczego, w których uczestniczył Z P. Po dokonaniu ustaleń faktycznych w tej sprawie, organ I instancji wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] lutego 2021 r., nakładając obowiązki na W i Z P – pełnomocników właścicielki nieruchomości M W. Odwołanie od tej decyzji w ustawowym terminie złożyli W i Z M P. [...] WINB pismem z dnia 22 kwietnia 2021 r. zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz o możliwości złożenia wyjaśnień w ww. sprawie.
W dniu [...] czerwca 2021 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB) wydał decyzję częściowo reformatoryjną (nr [...]), a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że podstawę prawną decyzji stanowił art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W myśl art. 66 ust. 2 ustawy w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Organ zauważył, że na podstawie tego przepisu można nakazać wykonanie tylko takich czynności bądź robót, które są niezbędne do przywrócenia należytego stanu technicznego obiektu budowlanego.
W myśl art. 61 Prawo budowlane to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Jednocześnie należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego powinno uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwości jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu powinno zostać udokumentowane wynikami kontroli stanu technicznego. Akta sprawy wskazują, iż organ nadzoru budowlanego I instancji w trakcie przeprowadzonych w dniu 18 stycznia 2021 r. czynności kontrolnych stwierdził nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku gospodarczego.
Jak wynika z treści protokołu, przedstawiciele PINB w [...] podczas kontroli stwierdzili, iż działka nr [...] w m. [...] stanowi siedlisko, na którym znajduje się m. in. budynek gospodarczy o wymiarach zewnętrznych 8,40 m x 3,20 m. Budynek ten jest konstrukcji drewnianej z bala. Fundamenty obiektu z kamienia polnego, uzupełniane cegłą pełną. Więźba dachowa budynku dwuspadkowa, dach pokryty płytami azbestowo - cementowymi, brak rynien i rur spustowych. Podczas ww. kontroli przedstawiciele PINB w [...] stwierdzili, że od strony działki nr ew. [...], stanowiącej własność Z B fundamenty posiadają ubytki kamienia polnego. W ścianach zewnętrznych wykonanych z bala drewnianego stwierdzono ubytki spróchniałego bala. Podczas ww. kontroli sporządzona została dokumentacja fotograficzna.
Organ wskazał, że nałożenie na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązków, o jakich stanowi art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane jest konsekwencją niezastosowania się do ciążących na nich obowiązków, mających na celu utrzymanie obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym wynikających z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy. Zakres tych obowiązków wskazuje art. 5 ust. 2 ustawy, według którego obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 tego artykułu. Ustalenia dokonane w omawianej sprawie uzasadniają nakazanie właścicielom podjęcie działań w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego.
Organ II instancji stwierdził, iż zakres robót wskazany w zaskarżonej decyzji nie został ustalony prawidłowo, gdyż nakaz wykonania prac, które miałyby polegać na wykonaniu obróbek blacharskich dachu wraz z montażem rynien i rur spustowych nie mieści się w dyspozycji art. 66 Prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego, wydając decyzję w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego, obowiązany jest nakazać usunięcie stwierdzonych już nieprawidłowości, nie zaś do wykonanie robót w związku z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych. Mając powyższe na uwadze, organ wydał w tym zakresie decyzję reformatoryjną podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez stronę odwołującą się, organ II instancji wskazał, że przedmiotowy budynek znajduje się w złym stanie technicznym i wymaga naprawy. Zakres stwierdzonych nieprawidłowości oraz sposób naprawy powoduje konieczność wyłączenia z użytkowania spornego obiektu. Ustalenia dokonane przez pracowników organu I instancji podczas kontroli w dniu 18 stycznia 2021 r. są wystarczające dla uznania, iż ww. budynek jest w złym stanie technicznym i wymaga wykonania określonych robót budowlanych. Nie ma racji strona skarżąca, wskazując, iż organ I instancji prowadząc przedmiotowe postępowanie obowiązany był do uzyskania ekspertyzy stanu technicznego budynku. Pracownicy organu stopnia podstawowego prowadzący postępowanie z zakresu nadzoru budowlanego posiadają odpowiednią wiedzę oraz kwalifikacje z zakresu ustawy Prawo budowlane oraz przepisów szczególnych. Nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji powinien rozstrzygać we własnym zakresie. W związku z powyższym określone (w oparciu o własne ustalenia) obowiązki wskazane przez PINB w [...] są prawidłowe, a ich sformułowanie nie budzi wątpliwości co do ich wykonalności.
[...] WINB wyjaśnił również, iż PINB w [...] prawidłowo uczynił adresatami zaskarżonej decyzji W i Z M P. Jak wynika bowiem z pełnomocnictwa udzielonego w formie aktu notarialnego ww. przez córkę M P są umocowani do zarządzania i administrowania całym majątkiem swojej córki. Natomiast zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązki wykonania określonych robót budowanych w związku z nieodpowiednim stanem technicznym obiektu budowlanego mogą być kierowane zarówno do właściciela, jak i do zarządcy danego obiektu budowlanego.
Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M W, reprezentowana przez pełnomocników W P i Z P, zaskarżając ją w całości i podnosząc zarzuty naruszenia:
- - art.
- 7. art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy skutkujący podjęciem niezasadnej decyzji w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku gospodarczym o konstrukcji drewnianej, parterowym, o wymiarach zewnętrznych 8.40 m x 3.20 m poprzez remont fundamentów budynku, polegający na ich wzmocnieniu poprzez uzupełnienie ubytków w fundamencie (kamień polny) oraz wymianę uszkodzonych, spróchniałych elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku,
- - niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt. 1 i 3 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane polegające na przyjęciu, że stan budynku uzasadniał:
- a) nakazanie wskazanych w zaskarżonej decyzji robót budowlanych z pominięciem rzetelnego zbadania rzeczywistego stanu technicznego budynku, jego poszczególnych elementów oraz braku precyzyjnego określenia stwierdzonych nieprawidłowości,
- b) natychmiastowe zakazanie użytkowania całości budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości mimo braku przesłanek do nałożenia takiego zakazu.
Podnosząc powyższe zarzuty, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji.
Uzasadniając zarzut naruszenia przepisów postępowania to jest art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. strona wskazała, że nie miała możliwości zasięgnięcia opinii odpowiedniego biegłego i sama decyzja bez takiej opinii została wydana. W szczególności nie zostały wyjaśnione w sprawie wszystkie okoliczności faktyczne, co doprowadziło do błędnych ustaleń. Organ w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że przedmiotowy budynek może powodować zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku. Są to twierdzenia daleko idące, które w żaden sposób nie zostały odpowiednio przez organ zbadane. Stają one również w sprzeczności z pozostałymi wnioskami wypływającymi z dalszej części uzasadnienia decyzji. Z opisu stanu technicznego budynku oraz oględzin w żaden sposób nie można wyciągnąć wniosków, że stan techniczny budynku powoduje zagrożenie bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi.
Ponadto rozstrzygnięcie decyzji - w nawiązaniu do stwierdzonych nieprawidłowości - powinno wyraźnie określać czynności, bądź prace i roboty budowlane, które adresat decyzji jest zobowiązany wykonać w celu zapewnienia prawidłowego stanu technicznego obiektu budowlanego, natomiast z uzasadnienia decyzji powinno wynikać, na jakiej podstawie organ przyjął, że stan techniczny obiektu budowalnego jest nieodpowiedni oraz dlaczego - w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości - nałożył obowiązki wymienione w rozstrzygnięciu decyzji. W przedmiotowej sprawie - zdaniem strony skarżącej - organ z tych obowiązków się nie wywiązał.
W szczególności zostały nieprecyzyjnie określone czynności, jakie miałby podjąć zarządca nieruchomości. Zalecenia "dokonania wymiany uszkodzonych, spróchniałych elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku" są zaleceniami nieprecyzyjnymi i sprzecznymi z logiką i ze sztuką budowlaną. Wymiana podwalin budynku zbudowanego z drewnianego bala wiąże się praktycznie z jego rozbiórką w całości, podobnie jak wymiana poszczególnych bali. Ponadto nie można uznać, że możliwe było nałożenie wskazanych obowiązków, wyłącznie w oparciu o oględziny przeprowadzone w dniu 18 stycznia 2021 r., bez przeprowadzenia dogłębnych badań drewna.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ona prawa.
Podstawą prawną wydanej decyzji jest art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Zgodnie natomiast z art. 66 ust. 2 ustawy, w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.
W ocenie Sądu, nieuzasadnione są zarzuty naruszenia przez organ art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, bez zasięgnięcia opinii biegłego. Ustalenia faktyczne w tej sprawie zostały dokonane na podstawie przeprowadzonych w dniu 18 stycznia 2021 r. czynności kontrolnych przez przedstawicieli organu I instancji, którzy stwierdzili nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku gospodarczego. Jak wynika z treści protokołu kontroli, działka nr ew. [...] w m. [...] stanowi siedlisko, na którym znajduje się m. in. budynek gospodarczy o wymiarach zewnętrznych 8,40 m x 3,20 m. Budynek ten jest konstrukcji drewnianej z bala. Fundamenty obiektu z kamienia polnego, uzupełniane cegłą pełną. Więźba dachowa budynku dwuspadkowa, dach pokryty płytami azbestowo - cementowymi, brak rynien i rur spustowych.
Podczas kontroli przedstawiciele PINB w [...] stwierdzili, że od strony działki nr ew. [...] stanowiącej własność Z B (elewacja tylna) oraz od strony budynku składowego (elewacja boczna) fundamenty budynku posiadają duże ubytki materiałowe ścian fundamentowych (kamienia polnego). Podwaliny budynku wykonane z bala drewnianego są częściowo spróchniałe i zmurszałe ze znacznymi ubytkami. Ściany zewnętrzne wykonane z bala drewnianego są częściowo spróchniałe, co powoduje w niektórych miejscach ubytki i lekkie przesunięcia bali. Stan techniczny więźby dachowej jest średni. Podczas kontroli sporządzona została dokumentacja fotograficzna. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że ściany fundamentowe i część elementów konstrukcyjnych ścian zewnętrznych budynku uległy degradacji i zniszczeniu, co może stwarzać poważne zagrożenie dla użytkowników tego budynku, jak również osób trzecich przebywających w jego pobliżu.
Te ustalenia i wnioski podzielił organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd również nie znalazł podstaw, aby kwestionować tę ocenę stanu faktycznego sprawy. Z ustaleń organów wynika, że stan techniczny budynku jest zły i wymaga usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie ograniczonym decyzją organu II instancji.
Organ odwoławczy słusznie wskazał, że pracownicy PINB prowadzący postępowanie z zakresu nadzoru budowlanego posiadają fachową wiedzę oraz kwalifikacje do dokonania oceny stanu technicznego tego budynku. Zgodnie bowiem z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego należy m. in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Ustalenia przedstawicieli PINB potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy.
Ponadto podczas kontroli obecny był Z P, który nie zgłaszał uwag do protokołu kontroli i nie kwestionował dokonanych ustaleń. Zdaniem Sądu, brak więc było podstaw do przeprowadzenia w tej sprawie dowodu z opinii biegłego (art. 84 k.p.a.) na okoliczność stanu technicznego przedmiotowego budynku oraz ewentualnych zagrożeń, które mogą wystąpić w związku z tym.
Sąd nie podziela również zarzutu dotyczącego niewykonalności i nieprecyzyjności sformułowania nałożonych decyzją obowiązków, tj. dokonania remontu fundamentów budynku poprzez uzupełnienie ubytków w fundamencie (kamień polny) oraz wymiany uszkodzonych, spróchniałych, elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku. Obowiązki te zostały sformułowane precyzyjnie, a obecni podczas kontroli przedstawiciele PINB uznali, że w stanie faktycznym sprawy ich wykonanie jest techniczne możliwe. Z dokumentacji fotograficznej wynika, że fundamenty budynku były już uzupełniane.
W związku z powyższym, Sąd uznał, że organy prawidłowo stwierdziły, że w tej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 66 ust. 1 pkt 1 (obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska) i pkt 3 (obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym) Prawa budowlanego, dający podstawę do nałożenia przedmiotowych obowiązków.
W odniesieniu do zarzutu dotyczącego błędnego zastosowania przez organ art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez wprowadzenie zakazu użytkowania całości tego budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, wskazać należy, iż - zgodnie z art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego - w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Zaistnienie przesłanek do zastosowania tego przepisu zostało stwierdzone przez przedstawicieli PINB podczas kontroli obiektu budowlanego w dniu 18 stycznia 2021 r. Ustalenia te organ odwoławczy uznał za wystarczające dla zastosowania art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. Sąd nie znalazł również podstaw do podważenia tej oceny.
Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązki wykonania określonych robót budowanych w związku z nieodpowiednim stanem technicznym obiektu budowlanego mogą być kierowane zarówno do właściciela, jak i do zarządcy danego obiektu budowlanego. Organ I instancji prawidłowo uczynił adresatami zaskarżonej decyzji W i Z M P. Z akt sprawy wynika (pełnomocnictwo z dnia 25 czerwca 2004 r. udzielone w formie aktu notarialnego), że są oni upoważnieni do zarządzania i administrowania całym majątkiem swojej córki M P (od 16 marca 2012 r. M W – odpis skrócony aktu małżeństwa), która mieszka za granicą. Należy więc uznać, że są oni zarządcami spornej nieruchomości w rozumieniu art. 61 Prawa budowlanego i prawidłowo zostały na nich nałożone przedmiotowe obowiązki.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.
Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., gdyż organ złożył wniosek o rozpoznanie sprawy w tym trybie, a żadna z pozostałych stron postępowania nie zażądała w ustawowym terminie przeprowadzenia rozprawy.