Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania E. T. K. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].09.2008 r., zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej S. T. i K. D. na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z częścią gospodarczą na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], umorzył postępowanie odwoławcze od w/w decyzji Prezydenta [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele i użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Organ stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie brak jest oddziaływania omawianej inwestycji na istniejący budynek skarżącej, gdyż zostały zachowane przez inwestora warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie zabudowy i zagospodarowania działki budowlanej (§12-13), prawidłowego usytuowania miejsc postojowych (§19), nasłonecznienia i oświetlenia nieruchomości sąsiednich (§57-60), bezpieczeństwa pożarowego (§ 207 i następne), ochrony środowiska, itd.
Skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2009 r. złożyła E. K., podnosząc, że stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji jest błędne, albowiem w obszarze oddziaływania obiektu znajdują się wszystkie te nieruchomości, których potencjalnie może dotyczyć prowadzona budowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Organ odwoławczy z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa nie wyjaśnił stanu faktycznego sprawy oraz nie uzasadnił prawidłowo podjętej decyzji.
Przede wszystkim organ odwoławczy nie określił położenia działki skarżącej względem przedmiotowej inwestycji oraz nie ustalił czy skarżąca jest jedną z osób, o których mowa w art. 28 ust 2 Prawa budowlanego (właścicielką, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości).
Organ odwoławczy ograniczył się jedynie do wskazania, iż zgodnie z art. 28 ust 2 ustawy Prawo budowlane stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele i użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Stwierdzając, iż działka skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania omawianej inwestycji organ odwoławczy powołał się na zachowane przez inwestora warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie zabudowy i zagospodarowania działki budowlanej (§12-13), prawidłowego usytuowania miejsc postojowych (&19), nasłonecznienia i oświetlenia nieruchomości sąsiednich (§57-60), bezpieczeństwa pożarowego (§ 207 i następne), ochrony środowiska, itd.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika aby organ odwoławczy przeprowadził analizę oddziaływania projektowanej inwestycji na działkę skarżącej w zakresie warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r.
Organ odwoławczy stwierdzając, że projektowana inwestycja nie spowoduje zacienienia powołał się na linijkę słońca, której akta sprawy nie zawierają.
W ocenie Sądu, organ II instancji nie znając położenia nieruchomości skarżącej nie mógł ocenić, czy działka skarżącej znajduje się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji czy też położona jest poza jej zasięgiem.
Z projektu budowlanego wynika, że realizowana inwestycja położona jest w granicy działek.
Takie położenie inwestycji wymaga dokładnego zbadania, czy projektowany obiekt może oddziaływać ujemnie na nieruchomość skarżącej.
Sąd stwierdza także, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom art. 107 kpa.
W myśl postanowień powołanego przepisu uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Na podstawie powołanego przepisu organ odwoławczy musi zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego oraz uzasadnić swoją decyzję jasno i należycie.
Nie dokonując istotnych ustaleń organ odwoławczy nie mógł umorzyć postępowania odwoławczego i orzec, iż skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę bowiem taką decyzję może wydać dopiero, gdy subiektywne twierdzenie wnoszącej odwołanie, iż decyzja dotyczy jej interesu prawnego nie zostanie pozytywnie zweryfikowana.
Naruszenie wskazanych przepisów prawa procesowego powoduje uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z mocy art. 145 § 1 ust 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270).