Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie przekazania zażalenia zgodnie z właściwością.
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 2 listopada 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek radcy prawnego R.F. (pełnomocnika wyznaczonego z urzędu dla skarżącego) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od ww. wyroku sądu.
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok z dnia 22 czerwca 2010 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2011/09 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Wyrokiem z dnia 16 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 1672/12 uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji.
W piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. r.pr. R.F. zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jednocześnie informując, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Nadmienić należy, że pełnomocnik oprócz sporządzenia pism procesowych brał udział w rozprawie przed sądami obu instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.), zw. dalej rozporządzeniem.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w pierwszej instancji - 240 zł, a za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 100 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, nie mniej niż 120 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 2, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie pomoc prawna udzielona z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji polegała na sporządzeniu i wniesieniu przez radcę prawnego skargi kasacyjnej oraz udziale w rozprawie przed tym sądem, w pierwszej zaś instancji, po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, na udziale w rozprawie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a cyt. rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.