Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2011r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a. po rozpatrzeniu odwołania S. R. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2011r.,, umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek S. R. w sprawie użytkowanego przez I. M warsztatu mechanicznego i wulkanizacji, parkingu,rury kominowej na działce nr ew. [...] we wsi [...], gm. [...].
Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na wniosek S. R. przeprowadził oględziny działki nr ewid [...] stanowiącej własność A. i M. P. położonej we wsi [...] gm. [...] i ustalił, że warsztat mechaniki samochodowej z wulkanizacją uruchomił I. M. w części gospodarczej w istniejącym budynku mieszkalno - gospodarczym zlokalizowanym na działce nr [...]. Podczas oględzin organ ustalił, że istniejący budynek mieszkalno - gospodarczy, w którym w części gospodarczej urządzono warsztat mechaniki samochodowej z wulkanizacją został wybudowany w 1989 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Natomiast warsztat mechaniki samochodowej z wulkanizacją został założony w sierpniu 2007 r.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] ustalił, iż przedmiotowy obiekt powstał w latach 80 ubiegłego wieku w warunkach samowoli budowlanej. W związku z czym, stosownie do dyspozycji art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane prowadził postępowanie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane. Podczas oględzin nie stwierdzono innych warsztatów samochodowych, zamontowanej rury.kominowej spalinowej w otworze okiennym i wybudowanego parkingu na działce nr ewid. [...]
Podczas przeprowadzanych następnych oględzinach tj. w dniu 10-12-2009 r. w dniu 11-03- 2010 r. w terenie nie stwierdzono drugiego warsztatu samochodowego w innym budynku na tej działce, wybudowanego parkingu na samochody i drugiego zbiornika ściekowego. Pozostałe obiekty na tej działce jak drugi budynek mieszkalno - gospodarczy ze zbiornikiem ściekowym, budynek stodoły zostały wybudowane za pozwoleniami na budowę. Stwierdzono natomiast, że w budynku mieszkalno - gospodarczym zlokalizowanym przy granicy działki nr ewid. [...]stanowiącej dojazd do działek w jednym pomieszczeniu przetrzymywane były tuczniki trzody chlewnej.
Organ ustalił rownież, w oparciu o wykonaną inwentaryzację budynku oraz oględziny obiektu, że Inwestorzy A. i M. P. przedłożyli wymagane dokumenty na samowolnie wybudowany budynek mieszkalno - gospodarczy, obecnie użytkowanego jako budynek gospodarczo - mieszkalny, z chlewnią, i warsztatem mechanicznym samochodowym z wulkanizacją na działce nr ewid. [...] we wsi [...] gm. [...]. Z przedłożonej opracowanej inwentaryzacji z oceną techniczną wykonanych robót budowlanych w wybudowanym w/w budynku wynikło, że obiekt ten jest w dobrym stanie technicznym i nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwu dla ludzi imienia.
Organ odwołowczy stwierdził, że w sprawie budynku gospodarczego - obecnie użytkowanego jako budynek gospodarczo - mieszkalny z chlewnią i warsztatem mechanicznym na nieruchomości o nr ew. [...] we wsi [...] obejmującego również rurę stalową wystającą z okna obiektu, było prowadzone postępowanie odrębne, które zostało zakończone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...]z dnia 16.02.201 lr., znak: [...], odmawiającą wydania nakazu A. i M. P. rozbiórki z art. 37 ust. 1 ustawy prawa budowlanego z 1974r. budynku gospodarczego - obecnie użytkowanego jako budynek gospodarczo - mieszkalny z chlewnią i warsztatem mechanicznym na działce nr ew. [...] we wsi [...], gm. [...] oraz decyzją [...]WINB nr [...] z dnia [...].05.201lr., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji.
W związku z tym uzasadnione było umorzenie postępowania ponieważ prowadzenie dalszego postępowania w przedmiocie objętym skarżoną decyzją naruszałoby zatem zasadę res iudicata (powaga rzeczy osądzonej), która spełnia rolę gwarancyjną w stosunku do zasady trwałości decyzji administracyjnej ostatecznej, wyrażonej w art. 16 § 1 Kpa, rozciągając tę gwarancję na samą decyzję oraz na sprawę, którą ona załatwia. Trzeba zauważyć, że zgodnie z tezą wyroku NSA z dnia 14.10.1991 r., sygn. SAB 29/91 chodzi o wydanie kolejno po sobie decyzji załatwiających tę samą sprawę co do istoty.
W skardze S. R. zarzucił zaskarżonej decyzji obrazę przepisów postępowania m. innymi art. 16 § 1, 77 § 1 i 7, 79 § 2 w związku z art. 10 § 1 i 8 oraz 105 § 1 ustawy / dn. 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. z 2000 r. nr 98. poz. 1071. tekst jednolity ze zm.), zwanej dalej: k.p.a.,
Skarżacy podniósł również naruszenie przepisów prawa materialnego, a konkretnie art. 103 ust. 2 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. IJ. z 2010 r. nr 243. poz. 1623, tekst jednolity ze zm.) przez jego błędne zastosowanie- tj. stwierdzenie, że dla oceny sposobu użytkowania spornych obiektów budowlanych oraz wykorzystywania zabudowanej nieruchomości mają zastosowanie przepisy ustawy z dn. 24 października 1974 r. prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. nr 38. poz. 229, ze zm.).
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Złożonej skardze nie można przynajmniej w części odmówić słuszności.
W omawianej sprawie mamy do czynienia z samowolą budowlaną budynku mieszkalno – gospodarczego zrealizowanego w latach osiemdziesiątych, obecnie użytkowanego jako budynek gospodarczo - mieszkalny z chlewnią i warsztatem samochodowym, usytuowanego na działce o nr ew. [...] we wsi [...], gm. [...].
W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę, że zarówno zaskarżone decyzje w niniejszej sprawie jak i decyzje wskazane przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego PINB w [...] nr [...]z dnia [...].02.201lr., znak: [...], odmawiającą wydania nakazu A. i M. P. rozbiórki z art. 37 ust. 1 ustawy prawa budowlanego z 1974r. budynku gospodarczego - obecnie użytkowanego jako budynek gospodarczo - mieszkalny z chlewnią i warsztatem mechanicznym na działce nr ew. [...] we wsi [...], gm. [...] oraz decyzją [...]WINB nr [...] z dnia [...].05.2011r., dotyczyły tego samego obiektu budowlanego położonego od strony działki o nr ew. [...]. W sprawie tego obiektu Powiatowy Inspektor Nadzoru budowlanego podjął pierwsze czynności w dniu 24 marca 2009r.
Następnie zawiadomił oficjalnie strony o wszczęciu postępowania pismem z dnia 30 kwietnia 2009r. To zawiadomienie określiło obiekt w stosunku do którego na wniosek S. R. miało miało nastąpić sprawdzenie legalności jego budowy.
Organy w decyzji o umorzeniu postępowania wskazują na pismo S. R. z dnia 10 grudnia 2008r. o którym również wspomina w skardze S. R. jednakże to żądanie jak wskazują wyjaśnienia strony jak i następne jego pisma zmierzają do zaprzestania działalności warsztatu na działce [...] i spowodowania zamurowania okien w budynku (pismo z dnia 16.04.2009r.). Jak wynika z akt sprawy S. R. składał szereg innych wniosków w sprawie łącznie z wnioskiem o rozbiórkę całego obiektu, skaładał szereg wniosków dowodowych, które nie były nowymi żądaniami wszczęcia kolejnego postępowania a stanowiły jedynie chęć uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgonego z prawem.
Biorąc pod uwagę,że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, który nie budził wątpliwości co do tego, iż przedmiotowa inwestycja była realizowana przed 1 stycznia 1995 r. słusznie organy administracyjne obydwu instancji uznały, że w sprawie przedmiotowego budynku inwentarskiego zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane. Zgodnie art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów należy stosować przepisy dotychczasowe.
Zdaniem Sądu nie można było więc potraktować wniosku S. R. z dnia 17 stycznia 2011 jako żądania wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego skoro w stosunku do w/w obiektu toczyło się postępowanie już od grudnia 2008r. lecz należało kontynuować już wszczęte postępowanie w czasie którego strona może składać wyjaśnienia i nowe wnioski dowodowe.
Sąd nie dopatrzył się więc w sprawie dotyczącej budynku gospodarczego - obecnie użytkowanego jako budynek gospodarczo - mieszkalny z chlewnią i warsztatem mechanicznym na działce nr ew. [...] we wsi [...], gm. [...] dwóch tożsamych co do przedmiotu postępowań administracyjnych, z których jedno wymagałołoby umorzenie z tego tylko tytułu.
Biorąc pod uwagę, że obiekt został wybudowany w warunkach samowoli budowlanej zadaniem organu I instancji było zbadanie tego obiektu pod kątem wszystkich przesłanek wymienionych w art. 37 i przepisach następnych ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm../ i zakończenie tego postępowania jednym orzeczeniem administracyjnym.
Z tych względów uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji jest jak najbardziej uzasadnione.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.