Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją [...] z dnia [...] maja 2004r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] zezwalającej Spółce Akcyjnej G. na wznowienie robót budowlanych polegających na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową i garażami podziemnymi oraz elementami zagospodarowania działki, zlokalizowanego na działkach nr [...] przy ul S. w W., uznając iż kwestionowana decyzja nie jest dotknięta wadami wymienionymi w art. 156 § 1 kpa.
Odwołanie od tej decyzji wniósł M. W. jako pełnomocnik Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości ul. S. [...], uznając iż organy administracyjne tak w tej decyzji, jak i innych dotyczących obiektu realizowanego przez Spółkę G., dopuściły się szeregu nadużyć.
Obiekt ten, zdaniem strony odwołującej, winien być wyburzony. Budowa prowadzona jest w sposób niezgodny z przepisami, warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu, bezczeszcząc przy tym cmentarz. Przede wszystkim zaś organy administracyjne nie uwzględniły prawomocnych wyroków WSA Oddziału [...], na mocy których uchylono decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji oraz decyzję o pozwoleniu na budowę.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].09.2004 nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu I instancji, podnosząc, iż wydanie prawidłowej decyzji powinno poprzedzać ustalenie stanu faktycznego stosownie do art. 7 i 77 kpa, a decyzja powinna być prawidłowo uzasadniona.
Decyzja zezwalająca inwestorowi na wznowienie robót budowlanych oraz poprzedzająca ją decyzja nakazująca wykonanie czynności pozostają w sprzeczności z wyrokiem NSA z 4.12.2001r. oraz 20.11.2001r. Z wytycznych zawartych w wyrokach wynika, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy o pozwoleniu na budowę inwestor winien przedstawić nową decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W aktach sprawy brak jest informacji czy inwestor taką decyzję uzyskał, co wymaga całkowitego wyjaśnienia..
Kwestie korupcyjne nie pozostają w gestii organu odwoławczego w niniejszej sprawie.
Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka G. Zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy postąpił wbrew dyspozycji art. 136 kpa. Sprawdzenie bowiem czy wydana została odnośnie przedmiotowej inwestycji nowa decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogło powodować wydania decyzji kasacyjnej, bowiem nie wymagało to przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Ponadto prowadzone postępowanie winno skutkować badaniem podstaw z art. 156 § 1 kpa, a sprawa decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie ma znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia w postępowaniu nieważnościowym.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego kwestię rozstrzygnięcia sprawy wszczętej skargą pozostawił do uznania Sądu. Ponowna analiza materiału dowodowego pozwoliła na uznanie, że materiał ten jest wystarczający do orzeczenia co do istoty sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym.
Zaskarżona decyzja zdaniem Sądu zapadła z naruszeniem art. 138 § 2 kpa.
Zgodnie z treścią wyżej wymienionego przepisu organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego jest decyzja kasatoryjna rolą sądu jest dokonanie oceny czy organ wydający decyzję nie przekroczył swoich uprawnień określonych w art. 138 § 2 kpa.
W wyroku z dnia 17 października 1996 roku, sygn. akt I SA/Gd 234/96 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że wydawanie decyzji o charakterze kasatoryjnym dopuszczalne jest zupełnie wyjątkowo, gdyż stanowi wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy i nie jest w tej kwestii dopuszczalna wykładnia rozszerzająca. Konieczność zatem przeprowadzenia dowodu lub kilku dowodów (np. zasięgnięcie opinii biegłego czy przesłuchanie kilku świadków) mieści się w kompetencji organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania wyjaśniającego (art. 136 kpa), wyłączając dopuszczalność kasacji decyzji.
W niniejszej sprawie zdaniem Sądu nie zachodziły przesłanki pozwalające organowi odwoławczemu na uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania. Przyznał to również organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę.
Zauważyć przy tym należy, iż kwestia ewentualnego wydania inwestorowi nowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie ma bezpośredniego związku z kwestionowaną decyzją o wznowieniu robót budowlanych, badaną w postępowaniu nieważnościowym.
Ponadto organ odwoławczy winien zbadać czy odwołujący nie uchybił terminowi z art. 129 § 2 kpa.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.