Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1687/13 oddalił skargę Z.Ż. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W dniu 22 października 2013 r. (data nadania w UP) uczestnik postępowania – Wspólnota Mieszkaniowa [...] we [...] reprezentowana przez r.pr. T.J. – złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 17 października 2013 r. "o orzeczenie o kosztach od skarżącego na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej", bowiem Wspólnota w tym postępowaniu poniosła koszty celowej obrony przed całkowicie bezzasadną skargą, nadto Wspólnota w żaden sposób nie przyczyniła się do powstania tych kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W związku ze złożeniem przez uczestnika postępowania Wspólnotę Mieszkaniową [...] we [...] reprezentowaną przez r.pr. T.J., wniosku o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania należy wyjaśnić, że w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego, w określonych w ustawie sytuacjach (art. 200 p.p.s.a.). Nie jest więc możliwe zasądzanie kosztów postępowania, np. na rzecz organu, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ani też przyznawanie zwrotu kosztów postępowania od którejkolwiek ze stron uczestnikowi postępowania. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym nie przewidują możliwości zasądzenia kosztów na rzecz uczestnika postępowania.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 157 § 1 i § 2 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.