Uzasadnienie
Sąd – zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) – zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony. Zaś podjęcie postępowania następuje, gdy ustaje przyczyna zawieszenia, czyli w razie śmierci strony od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z akt sprawy, w tym odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że skarżąca – S. K., reprezentowana przez pełnomocnika, H. K. – zmarła. Zgon nastąpił w dniu 28 grudnia 2015 r., czyli w trakcie trwającego już postępowania sądowego.
Zarządzeniem z dnia 15 marca 2016 r. H. K. został wezwany do wskazania, czy zakończyło się postępowanie spadkowe po skarżącej oraz o podanie sygnatury akt i Sądu, w którym toczy się postępowanie spadkowe, w terminie czternastu dni – pod rygorem zawieszenia postępowania sądowego.
Pismem z dnia 23 marca 2016 r. H. K., w odpowiedzi na powyższe wezwanie, wskazał, że przed Sądem Rejonowym w [...], pod sygn. akt [...], toczy się postępowanie spadkowe po skarżącej. Do pisma dołączył kserokopię testamentu, z którego wynika, że został on powołany do całości spadku. Wskazał też, że po rozpatrzeniu sprawy spadkowej i uprawomocnieniu się wyroku, niezwłocznie przekaże taką informację do tutejszego Sądu, jak również – prześle prawomocne postanowienie w tej sprawie.
Do dnia rozprawy, H. K. takiej informacji nie przekazał.
W zaistniałym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – zobowiązany był zawiesić przedmiotowe postępowanie do czasu ustania przyczyny zawieszenia, czyli zaistnienia sytuacji unormowanej w zacytowanym art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a.