Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku W. M. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004r znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2004r znak: [...] działając na podstawie art. 158 § 1 kpa, decyzją z dnia [...] czerwca 2006r znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji.
W uzasadnieniu podał, iż wszczął na wniosek W. M. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004r utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która nakazywała T. M. rozbiórkę ogrodzenia działek o nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości [...] gm. [...], wybudowanego od strony drogi [...] – [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż badane przez niego decyzje nie są obarczone żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa skutkujących koniecznością orzeczenia nieważności. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego miała swoją podstawę prawną w art. 138 § 1 pkt 1 kpa natomiast decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2004r została wydana również w oparciu o właściwe zastosowanie art. 49 b ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (Dz. U. Z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.).
Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest skutkiem braku wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych na podstawie art. 49 b ust 2 prawa budowlanego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał również, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004r była już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który prawomocnym wyrokiem z dnia 21 stycznia 2005r, sygn. akt II S.A./ Lu 621/04 oddalił skargę T. M. nie znajdując podstaw do stwierdzenia jej nieważności.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] lipca 2006r znak: [...] utrzymał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa swoją własną decyzję.
Organ podtrzymał swoją wcześniejszą argumentację podnosząc dodatkowo, iż badane decyzje nie naruszają przepisów o właściwości, nie dotyczą sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją, zostały skierowane do prawidłowo ustalonych stron postępowania, nie zawierają wady powodującej ich nieważność z mocy prawa zaś ich wykonanie nie wywołuje czynu zagrożonego karą.
Nadto, zdaniem organu "wydanie kontrolowanych decyzji nie wypełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. M. Skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji "jako podjętej z naruszeniem art. 7 § 1 i art. 80 kpa".
Zdaniem skarżącego zarówno organy nadzoru budowlanego jak i sądy administracyjne nie ustaliły w sposób prawidłowy wszystkich stron postępowania, postanowienie wydane na podstawie art. 49 b ust 2 prawa budowlanego skierowane zostało do niewłaściwej osoby i tym samym decyzja o rozbiórce ogrodzenia wydana została nieprawidłowo.
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest niezasadna bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza
Z akt sprawy wynika, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004r znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2004r znak: [...] była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 21 stycznia 2005r, sygn. akt II S.A./ Lu 621/04 oddalił skargę T. M. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie był również kontrolowany przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 9 lutego 2006r, sygn. akt II OSK 488/05 oddalił skargę kasacyjną T. M. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) ocena prawna wynikająca z uzasadnienia wyroku jest wiążąca zarówno dla organu administracji jak i dla sądu.
Oddalenie skargi na decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności zamyka drogę do stwierdzenia nieważności z uwagi na związanie organu oceną prawną zawartą w wyroku.
Oddalenie skargi przez sąd oznacza, że kontrolowana decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym prawem i nie jest obarczona żadną z wad skutkującą stwierdzeniem jej nieważności.
W tej sytuacji zasadnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż badana przez niego decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004r utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która nakazywała T. M. rozbiórkę ogrodzenia działek o nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości [...] gm. [...], wybudowanego od strony drogi [...] – [...], nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa, skutkujących koniecznością stwierdzenia jej nieważności.
Uznając zatem, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.