Uzasadnienie
Skarżący – S. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył w dniu [...] lipca 2015 r. skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania dokonania rozbiórki wykonanej samowolnie: rozbudowanej części budynku gospodarczo-garażowego o wymiarach ok 6,30 x 5,70 m oraz przyległej do rozbudowanej części budynku gospodarczo – garażowego wiaty o wymiarach ok 4,60 x 5,70 m przy ul. G. w W. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że po dokonaniu rozbiórki budynku legalizacja samowoli budowlanej stanie się niemożliwa.
Również, ze względu na obowiązujące obecnie przepisy, niemożliwe będzie ponowne postawienie w tym samym miejscu budynku garażowego oraz wiaty. Skarżący dodał, że ze względu na wiek ([...] lat) i stan zdrowia, zobowiązany będzie zatrudnić robotników do rozbiórki, co spowoduje poniesienie przez niego kolejnych nakładów finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej także: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 3 tej ustawy.
Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że rozbiórka z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W razie bowiem uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki, wobec czego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Ponadto rozbiórka każdego obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, może spowodować trudne do odwrócenia skutki, czy też stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 779/12).
Jednocześnie Sąd wskazuje, że rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Zgodnie zaś z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).