Uzasadnienie
[...][...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] sprzeciw od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 27 stycznia 2020 r. wnosząca sprzeciw została wezwana do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony wnoszącej sprzeciw (odpis z KRS) oraz wskazanie numeru strony wnoszącej sprzeciw w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Powyższe wezwanie doręczono wnoszącej sprzeciw w dniu 12 lutego 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 18).
Pismem z dnia 20 lutego 2020 r., nadanym w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 20 lutego 2020 r., strona wnosząca nadesłała numer w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz odpis z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sprzeciw od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 256) powinien spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne.
Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Stosownie do treści art. 64b § 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postepowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 3 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.
Ponadto zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że wnosząca sprzeciw złożyła brakujący dokument, uzupełniając w ten sposób braki formalne, jednak uczyniła to z uchybieniem terminu. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone pełnomocnikowi wnoszącej sprzeciw w dniu 12 lutego 2020 r. Siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął zatem w dniu 19 lutego 2020 r., a wnosząca sprzeciw przesyłkę zawierającą dokument pozwalający uznać, że braki formalne zostały uzupełnione, nadała w dniu 20 lutego 2020 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od sprzeciwu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.