Uzasadnienie
Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku K. i T. K., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na budowie budynku warsztatu ślusarskiego z zapleczem administracyjno-socjalnym na działce przy ul. O. [...] w W. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przedłożony projekt budowlany jest zgodny z warunkami decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydanej z upoważnienia Prezydenta W. oraz z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W., zatwierdzonego Uchwałą Rady W. nr [...] z dnia [...] września 1992 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] października 1992 r.
Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i posiada zapewnienie dostaw energii, wody, gazu i odprowadzania ścieków. Zgodnie z wymogiem rzeczoznawcy ds. sanitarno-higienicznych inwestor przedstawił projekt wentylacji mechanicznej.
Organ stwierdził także, że projekt nie należy do obiektów mogących, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1490), znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem nie mieści się w kategoriach obiektów wyliczonych w tymże rozporządzeniu.
Odwołanie od decyzji Prezydenta W. złożył właściciel sąsiedniej działki T. D., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Odwołujący wskazał na uciążliwość i szkodliwość dla mieszkańców planowanej inwestycji budynku warsztatu ślusarskiego o pow. 250m² z halą warsztatową. Warsztat prowadzący usługi i produkcję wyrobów stalowych powoduje hałas, który oddziałuje na system nerwowy prowadząc do chorób ludzi zamieszkujących w sąsiedztwie. Odwołujący podkreślił, że dąży do zachowania walorów użytkowych, stanowiącej jego własność działki nr [...] przy ul. K. w W. i jej wartości handlowej, jako działki pod zabudowę mieszkaniową.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2004 r.
W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...].06.2003 r., w której zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego preferuje się utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych, jednocześnie dopuszczając lokalizowanie urządzeń usługowych I i II stopnia obsługi ludności. W obszarze wyklucza się jednak lokalizowanie obiektów, których uciążliwość i szkodliwość dla środowiska wykracza poza granice inwestycji.
Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji [...] z dnia [...] września 2003 r., którą utrzymano w mocy w/w decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Planowana inwestycja nie należy do obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ponieważ nie mieści się w kategoriach obiektów wyliczonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24.09.2002 r. (Dz. U. nr 179, poz. 1490) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwestionowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.
Natomiast w związku z zarzutem, że realizacja przedmiotowej inwestycji może zmniejszyć wartość rynkową sąsiedniej działki, Wojewoda [...] wskazał, że odwołujący może się zwrócić o ochronę swoich praw na drogę postępowania cywilnego.
Od decyzji Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył T. D., wnosząc o uchylenie decyzji organu I i II instancji przytaczając argumentację powołaną uprzednio w odwołaniu, a w szczególności, że funkcjonowanie zakładu ślusarskiego powoduje hałas wykraczający poza granice inwestycji, co narusza zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego do 31 grudnia 2003 r. Plan ten określał bowiem, że w obszarze przedmiotowej inwestycji preferuje się przede wszystkim utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych, a wyklucza lokalizowanie obiektów, których uciążliwość i szkodliwość wykraczałoby poza granice terenu inwestycji.
Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podnosząc, jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd badał, w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badając legalność zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż organy obu instancji naruszyły przepis prawa materialnego art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jedn. Tekst Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm.). Przepis ten stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ administracyjny ma obowiązek wydania w terminie określonym w art. 35 kpa decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o pozostającą w obrocie prawnym decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ zobowiązany jest więc sprawdzić czy spełnione zostały wymagania zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, a więc czy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest ważna.
Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ może udzielić pozwolenia na budowę. Natomiast nie można wydać pozwolenia na budowę, gdy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu utraciła ważność.
Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych wniosek o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego został złożony przez inwestora T. K. w dniu [...] kwietnia 2002 r. Natomiast do wniosku tego inwestor dołączył egzemplarz projektu budowlanego i decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której termin ważności został określony do dnia 31 grudnia 2001 r. Jak z tego wynika wniosek inwestora o pozwolenie na budowę został złożony po upływie terminu ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W tej sytuacji Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. nałożył na inwestorów K. i T. K. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji, m.in. poprzez dostarczenie aktualnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestorzy złożyli nowy wniosek w dniu [...] marca 2003 r. i uzyskali decyzję Prezydenta W. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w dniu [...] czerwca 2003 r. Decyzja ta została zaskarżona przez T. D. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] września 2003 r. utrzymało ją w mocy (sygn. [...]).
Rozpoznając wniosek o pozwolenie na budowę z dnia [...] kwietnia 2002 r. Prezydent W. oceniał przedłożony projekt budowlany w zakresie ustaleń decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu czym naruszył przepis art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Skoro bowiem decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Burmistrza Gminy W. z dnia [...] grudnia 2000 r. utraciła ważność, to Prezydent W. winien wydać decyzję o odmowie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie było natomiast w tej sytuacji uzasadnione nałożenie przez Prezydenta W. na inwestora obowiązku uzyskania aktualnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. nr [...] a następnie "czekanie" na tę decyzję. Po uzyskaniu nowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] czerwca 2003 r. inwestor powinien złożył nowy wniosek o pozwolenie na budowę z zachowaniem wymogów określonych w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego.
Mając na uwadze, że organy obu instancji naruszyły przepis prawa materialnego, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z mocy art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Na mocy art. 152 orzeczono jak w punkcie II wyroku, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 ww. ustawy.