Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania właścicieli sąsiedniej posesji, uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2005 r. umarzającą postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego odnośnie rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, powołując się na materiał dowodowy sprawy, wskazał że roboty budowlane polegające na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego wykonane zostały zgodnie z zatwierdzonym projektem stanowiącym integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] lipca 2003 r. W ocenie organu odwoławczego brak więc było podstaw do zmiany decyzji organu powiatowego.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli małż. O. zarzucając, że nie znają treści protokołu kontroli budowy z dnia [...].10.2003 r. oraz że inwestor wykonał drogę komunikacyjną w kierunku ul. [...] – na całej długości ogrodzenia skarżących z oświetleniem drogi i ganku oraz domofonem, co skarżącym zakłóca spokój dzienny i nocny. W ocenie skarżących jest to złe rozwiązanie techniczne (inwestor wykonując drogę komunikacyjną do ul. [...], wzdłuż wspólnego ogrodzenia, zlikwidował drogę komunikacyjną do ganku od ul. [...] pozostawiając sobie tylko wjazd do garażu) i negatywnie wpływa na osoby przebywające w obrębie ich nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji, bowiem powołany w niej przepis art. 138 § 1 pkt 1 kpa nie daje podstawy do uchylenia decyzji i jest nieadekwatny do podjętego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny powołany jest do oceny działalności administracji publicznej poprzez kontrolę prawidłowości rozstrzygnięć administracyjnych. Oznacza to, że w toku dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga podlega uwzględnieniu z uwagi na naruszenie art. 138 § 1 kpa.
Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji pozostaje w sprzeczności z sentencją rozstrzygnięcia i powołaną podstawa prawną rozstrzygnięcia. Rozbieżność ta została dostrzeżona przez organ II Instancji, który wnosił w odpowiedzi na skargę o uchylenie błędnej decyzji.
Powołany w decyzji jako podstawa jej wydania art. 138 § 1 pkt 1 kpa nie może być podstawą uchylenia decyzji kontrolowanej w postępowaniu instancyjnym i jest niezgodny z motywami uzasadnienia.
Tym samym zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), a organ odwoławczy ponownie rozpozna sprawę i orzeknie na podstawie całokształtu materiału dowodowego, ustosunkowując się do argumentacji strony skarżącej (art. 138 kpa).
Przy orzekaniu zastosowano art. 152 oraz art. 200 ustawy p.p.s.a.