Uzasadnienie
Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania I.T. od decyzji Starosty C. z dnia [...] lipca 2008r. odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę zakończonego decyzją ostateczną Starosty C. z dnia [...] listopada 2007r, Nr [...], decyzją z dnia [...] września 2008r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podał, iż wnioskiem z dnia 17 lutego 2008r. I.T. wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Starosta C. zwrócił się pisemnie do I.T. z prośbą o podanie daty w jakiej dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.
Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu postępowania I instancji z których wynika, że wnosząca o wznowienie I. T. nie poinformowała kiedy dowiedziała się o kwestionowanej decyzji Starosty C. Wobec nie wskazania przez I. T. daty w jakiej dowiedziała się o decyzji organ I instancji prawidłowo stwierdził, że strona nie zachowała jednomiesięcznego terminu wynikającego z art.148 k.p.a.
W ocenie organu odwoławczego wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem terminu jednego miesiąca, dlatego brak jest możliwości wznowienia postępowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła I. T. Skarżąca zarzuciła brak powiadomienia jej jako strony o toczącym się postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę oraz nie poinformowanie o wydanej decyzji.
Skarżąca podniosła, że skontaktowała się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, gdzie poinformowano ją, że "musiało zostać wydane pozwolenie na budowę i co należałoby w tej sprawie zrobić".
Skarżąca wskazała, że " zaraz też wystosowałam odpowiednie pismo do Starosty C.. Napisane 17 lutego br. pismo dostarczyłam do sekretariatu Starostwa w C. w dniu 20 lutego 2008r".
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
W sprawie bezspornym jest, iż I. T. nie brała udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę zakończonego decyzją ostateczną Starosty C. z dnia [...] listopada 2007r., Nr [...] i nie otrzymała powyższej decyzji.
Wnioskiem z dnia 17 lutego 2008r. I. T. wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Starosta C. pismem z dnia 4 lipca 2008r. (k - 21 akt administracyjnych) wezwał I. T. do przedłożenia w zakreślonym terminie dowodów potwierdzających kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę (...).
W odpowiedzi I. T. pismem z dnia 14 lipca 2008r. poinformowała, że "do dnia dzisiejszego nie otrzymałam informacji o wydaniu pozwolenia na budowę (....)".
Informacja udzielona przez I. T. nie koresponduje z wnioskiem z dnia 17 lutego 2008r. dotyczącym wznowienia postępowania.
We wniosku o wznowienie postępowania I. T. dokładnie określa decyzję o pozwoleniu na budowę podając datę decyzji oraz jej numer.
W tej sytuacji obowiązkiem organu było wyjaśnienie powyższej sprzeczności i ustalenie co oznaczało stwierdzenie zawarte w piśmie skarżącej, że "do dnia dzisiejszego nie otrzymałam informacji o wydaniu pozwolenia na budowę (....)".
Skarżąca działała w sprawie bez udziału profesjonalnego pełnomocnika i najprawdopodobniej nie zrozumiała treści wezwania oraz nie znając skutków prawnych nieudolnie sformułowała odpowiedź.
Organ z naruszeniem art. 8 kpa i art. 9 kpa nie udzielił skarżącej informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych chroniących interes prawny skarżącej i mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7 i 77 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia kiedy skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.