Uzasadnienie
Prezydent [...] decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [...], na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, wniósł sprzeciw w sprawie wykonania robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia terenu osiedla mieszkaniowego [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] [...]" przy ul. M., objętych zgłoszeniem [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] [...]" z siedzibą w W. przy ul. P. złożonym w dniu [...] maja 2004r., ponieważ budowa w/w ogrodzenia narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...], zgodnie z § 20 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru otoczenia ul. [...] [...], nie dopuszcza się realizacji ogrodzeń wewnętrznych między poszczególnymi działkami, stanowiącymi odrębne nieruchomości na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, jeżeli działki te tworzą obecnie wspólną przestrzeń osiedlową lub wewnątrz blokową i mają wspólną obsługę komunikacyjną. Projektowane ogrodzenie od strony południowej przebiega wzdłuż granicy działki Nr ew. [...] będącej w użytkowaniu wieczystym [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] [...]". Ogrodzenie narusza w ten sposób wspólną przestrzeń osiedlową, jaką tworzą działka Nr ew. [...] i działka Nr ew. [...] będąca własnością Skarbu Państwa we władaniu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Odwołanie od decyzji Prezydenta [...]wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] [...]".
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2004r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] [...]", na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] maja 2004r. Nr [...]. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] [...]", wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie zgodnie ze zgłoszeniem z dnia [...] maja 2004r. lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu odwołująca się Spółdzielnia wskazała, iż osiedle przy ul. S. jest zespołem wydzielonych działek wg opisu "Mapa sytuacyjna nieruchomości" w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni. Sąsiednia działka o Nr ew. [...],pozostaje w użytkowaniu wieczystym Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i posiada własną – odrębną komunikację połączoną z drogami publicznymi, o czym informuje plan sytuacyjny do projektu ogrodzenia osiedla [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Usytuowany na tej działce budynek mieszkalny stanowi odrębną nieruchomość, która w żadnym przypadku nie stanowi wewnątrz-blokowej wspólnoty. Zdaniem odwołującej celem budowy ogrodzenia jest wyłącznie poprawa bezpieczeństwa mieszkańców i członków Spółdzielni.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji Prezydenta [...] Nr [...], a ponadto wskazał, iż obie działki Nr ew. [...] i [...] tworzą ze sobą wspólną przestrzeń osiedlową i wewnątrz-blokową, którą zaprojektowano i zrealizowano na tych działkach wspólne założenie urbanistyczne.
Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2004r. złożyła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] [...]" wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko wyrażone w odwołaniu, zaprzeczając aby planowany do ogrodzenia teren miał wspólną komunikację z działką o Nr ew. [...] użytkowaną przez Wojskową Agencję Mieszkaniową. Obydwie nieruchomości mają w rzeczywistości odrębną komunikację z ul. M., ul. K. i ul. S.. Nie ma tu zatem wspólnej przestrzeni użytkowanej przez mieszkańców tych sąsiednich nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Do nowelizacji Prawa budowlanego ustawą z dnia 22 sierpnia 1997r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw (Dz. U. 1997 r. Nr 111 poz. 726), która weszła w życie z dniem 24 grudnia 1997r. budowa ogrodzeń przylegających do dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych wymagała uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 7). Od dnia 24 grudnia 1997 r. już żadne ogrodzenia nie wymagają uzyskania pozwolenia na ich budowę. Jest to również zgodne z art. 29 ust. 1 pkt 23 obecnie obowiązującego prawa budowlanego. Brzmienie tego przepisu zostało powołane ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80 poz. 718).
Natomiast stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004r., zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, torów kolejowych, placów i innych miejsc publicznych oraz ogrodzenia o wysokości powyżej 2,20 m. Zgodnie z brzmieniem art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Jest to zarzut, na który Wojewoda [...] powołał się w zaskarżonej decyzji.
Inwestycja została posadowiona na terenie określonym w planie zagospodarowania przestrzennego obszaru otoczenia ul. S. jako jednostka o symbolu [...]. Zgodnie z § 29 uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2002r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru otoczenia ul..S. (publ. Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego poz. 7461) teren o symbolu [...] jest terenem zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Na terenie tym znajdują się m.in. działki o Nr ew. [...] i [...], pomiędzy którymi znalazło się wewnętrzne ogrodzenie. Ogrodzenie w tym miejscu zostało zaprojektowane na terenie działek będących we władaniu skarżącej, ale nie od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu sprzeciwu organ wypowiedział się jedynie o tej części ogrodzenia, wskazując na nieprawidłowości odnośnie odcinka pomiędzy działkami Nr ew. [...] i [...]. Nie ustosunkował się do pozostałej części ogrodzenia, a mimo to zakwestionował w rozstrzygnięciu całość robót budowlanych.
Tymczasem właśnie do tej części ogrodzenia organ nie powinien się wypowiadać, ponieważ tej części ogrodzenia nie dotyczy art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który dotyczy jedynie ogrodzeń położonych od strony dróg ulic, placów i innych miejsc publicznych oraz o wysokości powyżej 2,20m. Zakwestionowane ogrodzenie od strony sąsiedniej działki należącej do Skarbu Państwa, a będącej we władaniu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, nie należy do katalogu wymienionego w art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Jest to ogrodzenie wewnętrzne pomiędzy działkami należącymi do różnych właścicieli. Tak więc stwierdzić należy, że organy naruszyły przepisy prawa materialnego art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Sprzeciw dotyczył bowiem ogrodzenia wewnętrznego, którego wysokość nie przekraczała 2,20 m, ogrodzenia co do którego zgłoszenie w ogóle nie było wymagane.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a, art. 152 oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.