Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Centrum [...] w W. W uzasadnieniu wskazał, iż skarżące stowarzyszenie nie wykazało pomimo wezwania, że skarga została właściwie podpisana - przez osobę umocowaną do reprezentowania stowarzyszenia w postępowaniu sądowo-administracyjnym. W związku z powyższym na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), Sąd zawiesił z urzędu postępowanie, gdyż z powodu niewykonania przez skarżącego zarządzenia Sądu nie można było nadać sprawie dalszego biegu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a. - Sąd umarza postępowanie z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 (a zatem w sytuacji zawieszenia postępowania z urzędu wskutek niewykonania przez skarżącego zarządzeń, powodującego niemożność nadania dalszego biegu sprawie), jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Wskazane przesłanki umorzenia postępowania zaistniały w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 130 § 1 cytowanej ustawy p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.