Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. nr [...], z dnia [...] marca 2009 r.
Wyżej wymienionym postanowieniem organ nadzoru budowlanego uchylił, działając na podstawie art. 151 § 1 w związku z art. 126 i 128 k.p.a., własne postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., w części dotyczącej wskazania zobowiązanego do wykonania obowiązków i nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową [...], jako właściciela budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W., obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego tego budynku, w terminie dwóch miesięcy od doręczenia postanowienia.
W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] marca 2009 r. organ nadzoru budowlanego wskazał, że postanowieniem własnym nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) nałożył na [...] Agencję Mieszkaniową Oddział Regionalny w W. wyżej wymieniony obowiązek, ze wskazaniem, że ekspertyza powinna uwzględniać szczegółowy stan techniczny budynku, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości także sposób ich usunięcia.
W dniu 12 marca 2008 r. wpłynęło pismo mieszkańców budynków przy ul. [...] w W., informujące, iż według ich wiedzy ani [...] Agencja Mieszkaniowa ani Wspólnota Mieszkaniowa, która przejęła wszelkie jej prawa i obowiązki, nie zrobiły nic, aby obowiązek nałożony postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. wykonać.
W związku z powyższym organ dokonał stosownej zmiany postanowienia poprzez prawidłowe określenie osoby zobowiązanej do wykonania ekspertyzy stanu technicznego budynków.
Uchylając postanowienie z dnia [...] marca 2009 r., wydane na podstawie art. 151 w zw. z art. 126 i 128 k.p.a., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postanowienie wydane na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego nie jest zaskarżalne. W tej sytuacji nie jest możliwe wznowienie postępowania w sprawie zakończonej tym postanowieniem i wydanie postanowienia na podstawie art. 151 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy podniósł także, że w przedmiotowej sprawie nie zostało nawet wydane postanowienie o wznowieniu postępowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] Agencja Mieszkaniowa wniosła o uchylenie postanowienia nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając naruszenie art. 138 § 2 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc, jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
Podstawą prawną postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego był przepis art. 151 § 1 w związku z art. 126 i 128 k.p.a.
Z mocy art. 126 k.p.a. przepisy art. 145 – 152 k.p.a., dotyczące wznowienia postępowania stosuje się do postanowień, od których przysługuje zażalenie.
Postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, bowiem jest to postanowienie dowodowe, poprzedzające wydanie decyzji administracyjnej, rozstrzygającej sprawę w znaczeniu materialnoprawnym.
Gdyby strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania, w którym zapadło postanowienie z mocy art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, organ winien wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych.
W niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego nie miał żadnych podstaw prawnych do wydania postanowienia na podstawie art. 151 k.p.a., tj. w postępowaniu wznowieniowym.
Organ odwoławczy, który stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza prawo nie mógł utrzymać w mocy tegoż postanowienia, stad zasadnie wyeliminował je z obrotu prawnego, uchylając je.
W niektórych przypadkach tego rodzaju rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest wystarczające i nie stanowi naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. (Kodeks postępowania Administracyjnego, red. Barbara Adamiak, Komentarz do art. 144 k.p.a.).
Z powyższych względów, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.