Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi A. K. odrzucił ww. skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego – adw. T. K. w dniu 26 listopada 2013 r.
W dniu 27 grudnia 2013 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna skarżącego od powyższego postanowienia. Skarga ta została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 grudnia 2013 r.
W dniu 30 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał ww. skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie opisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Uwzględniając fakt, iż wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 listopada 2013 r., stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 27 grudnia 2013 r.
W ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi kasacyjnej powinien podjąć Sąd. Niemniej w doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjął się pogląd, iż w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy datę przekazania skargi kasacyjnej przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Innymi słowy skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok/postanowienie, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." Komentarz.
Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, s. 437; Bogusław Gruszczyński i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Komentarz. Wydanie 3. Warszawa 2009 r. str. 505-506 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2004 r., sygn. FZ 490/04 – niepublikowane, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FZ 196/08 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 3 kwietnia 2012r. o sygn. akt II OZ 240/12, postanowienie WSA w Warszawie III SA/Wa 3447/13, postanowienie WSA w Warszawie III SA/Wa 1870/10 – ostatnie cztery orzeczenia dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie wskazać należy, że przedmiotowa skarga jako błędnie złożona, wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 27 grudnia 2013 r. Sąd odwoławczy przekazał tę skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 30 grudnia 2013 r.
Mając zatem na uwadze, że prawidłowe wniesienie skargi kasacyjnej nastąpiło z dniem 30 grudnia 2013 r., stwierdzić należy, iż została ona wniesiona z uchybieniem przewidzianego w przepisach prawa terminu, który upłynął w dniu 27 grudnia 2013 r.
Podkreślić należy, iż omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji Sąd był więc zobowiązany na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucić. Pkt 2. postanowienia wydano na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.