Uzasadnienie
W dniu 14 września 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W piśmie z dnia 19 grudnia 2007 r. adresowanym do Sądu skarżący zawarł wniosek o zmianę lub uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2007 r. i wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu tego wniosku zwrócił uwagę, iż nastąpiła istotna zmiana okoliczności poprzez wydanie postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z dnia 27 listopada 2007 r. o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu odpowiedzi na pytanie Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Trybunał Konstytucyjny, którego przedmiotem była kwestia zgodności z Konstytucją RP art. 59f ust. 1 i 57 ustawy Prawo Budowlane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej ppsa) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
W sprawie niniejszej nastąpiła zmiana okoliczności poprzez wydanie postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z dnia 27 listopada 2007 r. o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu odpowiedzi na pytanie Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Trybunał Konstytucyjny, którego przedmiotem była kwestia zgodności z Konstytucją RP art. 59f ust. 1 i 57 ustawy Prawo Budowlane.
Wstrzymanie wykonania decyzji lub czynności powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istniejące zagrożenie wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wskazuje się również, że przesłanki wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny podlegać będzie wykonaniu, a następnie na skutek uwzględnienia skargi zostanie wzruszony (por. postanowienie NSA z 6 lipca 2006 r. sygn. akt II OZ 680/06).
Oceniając wniosek o zmianę postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, przy zastosowaniu powyższych przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okolicznościami, które wskazywałyby na wypełnienie przesłanek z cytowanego przepisu art. 61 § 3 ppsa, tym niemniej obowiązek uiszczenia kwoty 100 000 zł wynikający z zaskarżonego postanowienia uzasadnia twierdzenie, że jego wykonanie może się wiązać z trudnymi do odwrócenia skutkami lub wywołać szkodę znacznych rozmiarów.
Z powyższych względów Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.