Uzasadnienie
W skardze z dnia 3 lipca 2015 r. skarżąca [...] S.A. z siedzibą w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...].
Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr – [...], nakazującą [...] S.A. z siedzibą w [...] dokonanie całkowitej rozbiórki nośnika reklamowego typu [...] o wymiarach 6,0 m x 3,0 m i wysokości słupa 4,0 m, o numerze [...], zlokalizowanego na dz. ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. D. w W. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji mamy do czynienia zarówno z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również wyrządzenia znacznej szkody.
W ocenie strony, w świetle doświadczenia życiowego oczywistym jest fakt, że demontaż urządzenia reklamowego powoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Ponowna instalacja nośnika wymagać będzie zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę. Oczywistym więc jest, że dla ponownej instalacji obiektu wymagane będzie przeprowadzenie czasochłonnej procedury administracyjnej, jak również podjęcie działań faktycznych związanych z ponownym jego montażem. W związku z powyższym Spółka utraci nie tylko pieniądze, związane z powtórną procedurą i montażem, lecz także czas, potrzebny do załatwienia wszystkich formalności. Skarżąca wskazała, że montaż nośnika reklamowego jest kosztowny (całkowity koszt w zależności od rodzaju nośnika wacha się od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy), demontaż nośnika i ponowna jego instalacja, w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, spowoduje powstanie znacznej szkody.
Szkoda ta obejmować będzie nie tylko koszt demontażu nośników, lecz także ich ponowną instalację, nie wspominając już o utraconych korzyściach, które Spółka czerpie z prowadzenia działalności reklamowej.
Spółka powołała się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 923/09, LEX nr 563563.
W piśmie procesowym z dnia 15 lipca 2015 r. Spółka uzupełniła swój wniosek, poprzez przedłożenie potwierdzenia o złożeniu do organu nadzoru budowlanego ([...]) dokumentów niezbędnych do procesu legalizacji nośnika reklamowego, z jednym zastrzeżeniem, że z przyczyn obiektywnych złożenie projektu budowlanego nie jest na razie możliwe, ponieważ termin uzyskania map dla celów projektowych przekroczył 2 miesiące. Działania te, w opinii skarżącej, uwiarygadniają jej zamiary jeżeli chodzi o legalizację przedmiotowego nośnika reklamowego.
Przy piśmie z dnia 14 września 2015 r. Spółka poinformowała Sąd, o złożeniu do organu nadzoru budowlanego 4 egz. projektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).
Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/2004 niepubl.).
W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżącej, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...]. Wskazać bowiem należy, iż nie każdy nakaz rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Inna jest bowiem sytuacja, gdy nakazowi rozbiórki podlega np. dom mieszkalny, a inna gdy, tak jak w niniejszej sprawie, nakazem objęta jest rozbiórka przedmiotowego obiektu (nośnika reklamowego), która generuje niewątpliwie o wiele mniejsze koszty i stanowi proces logistycznie i technicznie mniej skomplikowany. Nośnik reklamowy objęty nakazem rozbiórki składa się z niewielu elementów, które w w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu, nie powinny ulec uszkodzeniu, będzie możliwe ponowne ich wykorzystanie.
Skarżąca wskazuje, że rozbiórka obiektu będzie się wiązała z poniesieniem wydatków. Szkoda obejmować będzie nie tylko koszt demontażu nośników, lecz także ich ponowną instalację, nie wspominając już o utraconych korzyściach, które Spółka czerpie z prowadzenia działalności reklamowej.
W odniesieniu do powyższego, należy podkreślić, iż Spółka nie przedstawiła kosztorysu wykonania rozbiórki, ani nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej, które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie rozbiórka wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony.
Również fakt złożenia dokumentów do organu nadzoru budowlanego, celem legalizacji przedmiotowego nośnika reklamowego, pozostaje bez znaczenia, dla oceny wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Legalizacja przedmiotowego obiektu nie jest bowiem możliwa przed wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Złożenie przez Spółkę dokumentów wymaganych do legalizacji, na obecnym etapie postępowania administracyjnego, jest więc niejako na wyrost. Jeszcze raz należy zaznaczyć, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd bada przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. czy wykonanie decyzji wiązać się będzie po stronie skarżącej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Takich zaś, w ocenie Sądu, skarżąca Spółka nie wykazała. Za wstrzymaniem wykonania decyzji nie przemawia hipotetyczna możliwość legalizacji nośnika, jak również ewentualny czas potrzebny do załatwienia formalności.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.