Uzasadnienie
W dniu 4 grudnia 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. P. utrzymuje się z emerytury w wysokości 1289 zł. brutto. Wnioskodawca wskazał, że jest osobą bezdomną. Nie posiada żadnego ruchomego majątku, nie jest też właścicielem nieruchomości. J. P. jest osobą schorowaną ([...], [...]). Z załączonych do sprawy VII SA/Wa 1875/07 do wniosku PPF dokumentów wynika że w stosunku do wnioskodawcy jak i jego małżonki jest prowadzona egzekucja komornicza, a także że są zobowiązani do spłaty należności sądowych. W dodatkowych wyjaśnieniach z dnia 19 grudnia 2008 r. wnioskodawca podał, że żona jest również osobą bezdomną i z uwagi na ten stan nie mogą prowadzić wspólnego gospodarstwa domowego, jak również przebywają osobno. Wnioskodawca jest ponadto zadłużony u znajomych.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. P. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych - jest osobą bezdomną, w dodatku schorowaną w podeszłym wieku (72 lata), a ponadto zadłużoną. Wnioskodawca posiada wprawdzie stały dochód, jednak z uwagi na sytuację życiową uznano, że pomimo tego strona nie byłaby w stanie ponieść bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym należnych kosztów sądowych.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).