Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z kolei pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał wskazane zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 30 stycznia 2017 r. (data wpływu do Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wydane w niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżącej przysługiwało zażalenie, co wynika z art. 194 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".
Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 195 § 1 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Z przytoczonej regulacji prawnej wynika zatem, że skarżąca, aby skorzystać z prawa do zaskarżenia postanowienia sądu pierwszej instancji, winna w terminie 7 dni od doręczenia jej orzeczenia złożyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego zażalenie, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na sądzie niższej instancji ciąży bowiem obowiązek przekazania środka odwoławczego do NSA wraz z aktami sprawy.
Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 9 stycznia 2017 r. Została ona jednocześnie pouczona, że na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie w terminie otwartym do dokonania czynności, tj. w dniu 16 stycznia 2017 r. (w ostatnim dniu do dokonania tej czynności). Strona skierowała je jednak błędnie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to mogło więc wywołać skutki prawne tylko wtedy, gdyby Sąd ten przekazał je WSA w Warszawie jako właściwemu sądowi administracyjnemu I instancji przed upływem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt II OZ 194/10, postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 478/13, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 26 maja 2014 r., sygn.. akt III SA/Gl 2003/13).
W przeciwnym razie zażalenie powinno zostać odrzucone, jako wniesione po upływie terminu. Omyłkowe skierowanie zażalenia bezpośrednio do NSA nie usprawiedliwia bowiem opóźnienia w siedmiodniowym terminie przewidzianym we wskazanym przepisie. W konsekwencji zażalenie zostało wniesione w dniu 30 stycznia 2017 r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.