Uzasadnienie
W dniu 5 października 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek H. D. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z bezrobotnym synem.
Wnioskodawczyni podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.499,00 złotych netto miesięcznie. Kwota ta uzyskiwana jest przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1.023,00 złotych oraz kwota 476,00 złotych uzyskiwana przez syna.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni zaznaczyła, że w miesiącach maj-sierpień w wyniku obfitych opadów deszczu jej posesja uległa podtopieniu. W związku z tym poniosła straty i koszty. Na potwierdzenie powyższego załączyła kserokopię dokumentów tj. decyzję Burmistrza L. o udzieleniu pomocy w postaci zasiłku celowego, zaświadczenie Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w L., protokół szacowania strat powodziowych, oświadczenie wnioskodawczyni.
Zakreśliła w formularzu, że posiada dom mieszkalny o pow. 120 m ², mieszkanie o pow. 47 m ² oraz budynek gospodarczy. Wnioskodawczyni podkreśliła również, że jest osobą schorowaną.
Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię i jej bezrobotnego syna są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób.
Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.