Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014r. przyznano J. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z tej samej daty referendarza sądowy WSA w Warszawie przyznano prawo pomocy także K W. i S. W. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pismami z dnia 14 listopada 2014r. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego M. K. pełnomocnikiem z urzędu dla J. D., K. W. i S. W..
Wyznaczony pełnomocnik reprezentował ww. uczestników w postępowaniu przez sądem administracyjnym I instancji. Podczas rozprawy w dniu 17 grudnia 2014r. radca prawny M. K. zgłosiła wniosek do protokołu o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w związku z nieopłaconą pomocą prawną oraz niezbędnych wydatków.
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu pierwszej instancji.
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania radcy prawnego M. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane za zasadzie prawa pomocy, z uwagi na nie złożenie oświadczenia, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone.
Pismem z dnia 27 lutego 2015r. (data wpływu do Sądu 3 marca 2015r.) pełnomocnik J. D, K. W. i S. W. – radca prawny M. K. poinformowała o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 17 grudnia 2014r. Podała, że opinia ta została przesłana ww. uczestnikom. W związku z powyższym pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych w wysokości 150 % ustawowej stawki minimalnej. Wniosek pełnomocnik uzasadniła koniecznością dużego nakładu pracy w niniejszej sprawie. Pełnomocnik wskazała, iż sytuacja faktyczna uczestnika J. D. oraz podstawy prawne o które opiera on swoje zarzuty odnośnie rozstrzygnięć wydawanych przez organy I i II instancji w niniejszej sprawie są odmienne. Pełnomocnik podała, iż analizowała dwa odmienne stany faktyczne sprawy. Zaznaczyła, że czynności jakie wykonała w sprawie to: analiza obszernego materiału dowodowego nie tylko znajdującego się w aktach sądowych sprawy ale także dokumentów przedstawionych przez uczestników postępowania, długie rozmowy z uczestnikami obecnymi na rozprawie oraz telefoniczne. Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Pełnomocnik wniosła także o zwrot poniesionych kosztów sądowych w postaci kosztów niezbędnej korespondencji w uczestnikami na tym etapie postępowania w łącznej wysokości 22,20 złotych. Załączyła do wniosku poświadczone za zgodność z oryginałem potwierdzenia nadania korespondencji w sprawie.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.) dalej; rozporządzenia.
Przepis § 15 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Zgodnie z § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c").
Stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie ustanowiony radca prawny M. K. brała udział w postępowaniu przed sądem I instancji. Zatem jej wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50% stawki minimalnej, czyli 120 zł (240 x 50%). Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150 % stawki minimalnej. Zdaniem referendarza sądowego wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na reprezentowanie przez pełnomocnika trzech osób, charakter sprawy i podjęte przez nią czynności w sprawie. Powyższe uzasadnia podwyższenie wynagrodzenia ponad minimalne.
Tym samym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać radcy prawnemu M. K. wynagrodzenie w wysokości 180 złotych (120 x 150%) powiększone o stawkę podatku od towarów i usług obejmującą kwotę 41,40 zł (180 x 23%) - w łącznej wysokości 221,40 złotych. Ponadto doliczeniu do tej kwoty podlegają również wydatki poniesione przez pełnomocnika w sprawie tytułem opłat pocztowych w wysokości 22,40 złotych.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" ww. rozporządzenia i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.