Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2004r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. B., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa:
utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004r. umarzającą postępowanie w sprawie zgodności rozbudowy odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] – ul. [...] w P. z decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. o pozwoleniu na budowę tej drogi.
Organ odwoławczy uznał, że skoro w trakcie wizji z dnia 18 sierpnia 2004r. stwierdzono, że roboty budowlane na kwestionowanym odcinku drogi krajowej prowadzone są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i że nie naruszono rozwiązań projektowych w zakresie zjazdu na działkę nr [...], to prawidłowo organ pierwszej instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.
Wymienioną decyzją organu odwoławczego J. G. i M. B.j, współwłaścicielki S.C. [...] w P., zaskarżyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. Zarzuciły, że oba organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie z naruszeniem art. 7 i art. 9 oraz art. 77 § 1 kpa ograniczając się do stwierdzenia zgodności prowadzonych robót z warunkami pozwolenia na budowę. Pominęły natomiast istotną okoliczność, którą stwierdzono w czasie oględzin z dnia 18 sierpnia 2004r., że na działce nr [...] są dwa zjazdy. Zapis ten skreślono bez zgody skarżącej i nie powiadomiono jej, "jaki skutek prawny ma sporządzenie protokołu oględzin". Była przekonana, że jej zastrzeżenia spowodują, że "zostanie zmieniony projekt przebudowy drogi. Nadto M. B. nie brała udziału w postępowaniu, a likwidacja jednego "zjazdu uniemożliwia bezpośrednie włączenie się do ruchu".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga J. G. i M.B. [...] w P. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko w takim zakresie jest dopuszczalna jej sądowa kontrola. Po otrzymaniu postanowienia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2004r. przekazującego [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru budowlanego sprawę "w części dotyczącą sprawdzenia prawidłowości prowadzenia budowy objętej ostateczna decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. (...) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą (...) pozwolenia na rozbudowę odcinka drogi wojewódzkiej Nr [...]", wymieniony organ nadzoru zawiadomieniem z dnia 4 sierpnia 2004r. wszczął w tej sprawie postępowanie. Skarżące otrzymały zarówno wymienione postanowienie jak i zawiadomienie. Gdyby uważnie je przeczytały, to by wiedziały, czego dotyczy przedmiotowe postępowanie.
Zgodnie ze swoimi ustawowymi kompetencjami [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego mógł tylko sprawdzić zgodność rozbudowy odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] w P. z warunkami wymienionego pozwolenia i to niezależnie od faktu, że tylko w tej części została przekazana mu sprawa. Nie mógł, więc prowadzić ze skarżącymi "negocjacji", co do zmiany zatwierdzonego projektu budowlanego, czy też zachowania na ich życzenie "istniejącego od lat 60-tych zjazdu ze spornej działki" nr [...], której są współwłaścicielkami.
Ewentualna zmiana warunków ostatecznej decyzji może nastąpić w innym trybie i przed innym organem, ale ta problematyka wykracza poza granice wyznaczone przedmiotem zaskarżonego aktu. Zauważyć jedynie należy, że skoro Wojewoda [...] tylko w części przekazał sprawę organowi nadzoru budowlanego, to powinien ją zakończyć w pozostałym zakresie.
W sytuacji, gdy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie stwierdził naruszenia warunków pozwolenia na budowę przy wykonywaniu zjazdu na plac przed sklepem skarżących, jego dalsze postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Nie mają na to wpływu "zmiany" wprowadzone do protokołu oględzin. Jeżeli rzeczywiście dokonano ich bez zgody i wiedzy skarżących, to jest to przypadek wysoce naganny, którym winien zająć się organ nadrzędny.
Jeżeli rzeczywiście M. B. bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, to ewentualnie może to być podstawa do jego wznowienia.
Z tych też powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.