Uzasadnienie
W dniu 15 października 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek A. S. przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Wniosek ten został uzupełniony dodatkowymi wyjaśnieniami złożonymi w dniu 7 grudnia 2009 po wezwaniu Sądu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż A. S. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1225 zł. Posiadany majątek obejmuje połowę działki o pow. 5 ar. i część domu o pow. 140 m2, w którym wnioskodawczyni posiada mieszkanie o pow. 56 m2. Wnioskodawczyni wskazała następujące miesięczne koszty utrzymania - gaz 200 zł., telefon 65 zł., prąd 180 zł., leki 80-100 zł. Do niniejszych kosztów dochodzą raty za piec gazowy w wysokości 103 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową A. S. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wnioskodawczyni jest osobą utrzymującą się z niewielkiej emerytury. Stałe miesięczne wydatki wynoszą ponad 500 zł. W tej sytuacji uznano, że poniesienie kosztu wpisu sądowego i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z uwagi na alternatywne zakreślenie we wniosku o ustanowienie jakiego pełnomocnika wnioskodawczyni wnosi ustanowiono radcę prawnego.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).