Uzasadnienie
W dniu 11 sierpnia 2009 r. B. M., za pośrednictwem Głównego Inspektora Sanitarnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej.
Główny Inspektor Sanitarny w Warszawie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, zarzucając, że zaskarżona decyzja z dnia [...] lutego 2008 r. jest decyzją wydaną przez niego w pierwszej instancji. Nadmienił, iż postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. przywrócił B. M. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. i wniosek ten nie został załatwiony. Wobec niewyczerpania administracyjnego toku instancji, skargę należy uznać za przedwczesną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia (§ 2) należy rozmieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Odnosząc powyższe do skargi wniesionej przez B. M. należy zauważyć, że zaskarżył on decyzję organu pierwszej instancji, nie czekając na ponowne rozpatrzenie sprawy przez Głównego Inspektora Sanitarnego.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniesiona przez skarżącego skarga nie spełnia przesłanki dopuszczającej jej wniesienie w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Złożenie przez skarżącego wniosku z art. 127 § 3 p.p.s.a. o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniesienie skargi do Sądu, przed wydaniem decyzji w drugiej instancji, nie oznacza wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia w postępowaniu przed Głównym Inspektorem Sanitarnym.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie wyżej powołanych przepisów i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.