Uzasadnienie
VIISA/Wa 1764/04
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dn. [...].10.2004r. [...], po rozpatrzeniu odwołania B. G., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dn. [...].08.2004r. [...]odmawiającą w postępowaniu wznowieniowym uchylenia decyzji Okręgowego Inspektora Kolejnictwa w [...] Nr [...]z dn. [...].01.2001r. w części dotyczącej działki nr [...] k.m [...] obręb [...], wobec stwierdzenia braku podstaw do jej uchylenia z przyczyn określonych w art. 145 § 1pkt 4 kpa.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że brak jest wiarygodnych dowodów na to, że współwłaścicielami działki nr [...] z k. m. [...] w [...] są S. i B. małż. G. oraz że wypis z rejestru gruntów " nie jest (...) podstawą do udowodnienia prawa własności co do podmiotu". Brak więc podstaw do uznania B. G. za stronę postępowania zakończonego decyzją Nr [...] z dn. [...].01.2001r. udzielającą pozwolenia na przebudowę linii kolejowej [...], szlak [...].. – [...] [...].
Wymienioną decyzję organu odwoławczego B. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie ponieważ zapadła " z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych". W obszernej skardze (7 stron i 29 załączników) przedstawił okoliczności nabycia działki nr [...] k. m. [...]obręb [...] na podstawie umowy darowizny i dowody stwierdzające ten fakt. Zarzucił, że inwestor nie dysponował tą działką na cele budowlane i że wprowadził w błąd organ rozpatrujący wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę umieszczając tę działkę w wykazie działek będących w jego dyspozycji na podstawie umów cywilno – prawnych w sytuacji gdy negocjacje prowadzone z małż. G. nie dały rezultatu. Jest więc stroną postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dn. [...].
01. 2001r. i bez własnej winy został pominięty w tym postępowaniu. Inwestor bez jego zgody zrealizował inwestycję na działce nr [...] k. m. [...] w [...]e na podstawie wadliwej decyzji o pozwoleniu na budowę, a organy administracji publicznej lekceważą go " od niemal czterech lat".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga B. G. zasługuje na uwzględnienie ponieważ zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zapadły z oczywistym naruszeniem art. 7, art.77 § 1, art. 80, art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Nadto uzasadnienia decyzji obu organów nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa.
Na wstępie należy podkreślić, że to na organach administracji publicznej, a nie na obywatelach, spoczywa ciężar wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia wszystkich niezbędnych dowodów. Odmówienie wiarygodności i mocy dowodowej jakiemuś dokumentowi urzędowemu wymaga przeprowadzenia dowodu przeciwko jego treści (art. 76 § 3 kpa). Ustalenie czy dana okoliczność została udowodniona musi nastąpić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a nie na zasadzie dowolności, czy też swobodnego uznania. Należy dać temu pełny wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Stwierdzenie organu I instancji, że skarżący " nie przedłożył innych dowodów, z których wynikałoby, że jest właścicielem tej właśnie działki" jest absurdalne w świetle przestawionych przez niego dokumentów. Taka ocena wymagała udowodnienia, a nie domniemania. Już tylko z tych powodów decyzje obu organów nie mogły się ostać.
Z aktu notarialnego zawartego w dn. [...].11.1998r. Rep. [...] wynika, że przedmiotem darowizny było gospodarstwo rolne z zabudowaniami o pow. 1,5844 ha, dla którego prowadzona jest KW nr [...]. Istotną wadą tego aktu jest brak numeru ewidencyjnego przedmiotowej działki. Nie można jednak wykluczyć, że w księdze wieczystej (lub w zbiorze dokumentów) znajduje się mapa pozwalająca na identyfikację nieruchomości. Świadczy o tym odpis z księgi wieczystej dz. odp [...] stwierdzający, że darowana działka powstała z podziału pierwotnej nieruchomości, z której odłączono wcześniej kilka działek.
Z kolei z mapy zaewidencjonowanej pod nr Dz. [...] z dn. [...].10.1999r. wynika, że przy ul. [...] w [...] k.m. [...] są dwie działki nr [...] i [...]. Z mapą ta koresponduje wypis z rejestru gruntów dotyczący działki nr [...] arkusz [...] KW.. i mapa Dz. [...] dn. [...].03.2004r. Istnieje więc realna możliwość ustalenia czy współwłaścicielami działki nr [...] k. m[...]. w [...] są małż. G.. Fakt ten nie budził żadnych wątpliwości inwestora i dlatego prowadził z nimi negocjacje w celu uzyskania prawa do dysponowania częścią tej działki na cele budowlane. W postanowieniu Głównego Inspektora Kolejnictwa z dn. [...].04.2001r. [...] organ ten wprost stwierdził, że " pan B. G. uprawdopodobnił, że jest współwłaścicielem ww. działki nr [...]", a w piśmie z dn. [...].05.2004r. PKP przyznaje, że " właściciele działki nr [...] k. m[...] obręb [...] Państwo G. nie wyrazili zgody na wejście i wykop części działki w celu realizacji robót". Jeżeli Wojewoda [...] uważał inaczej to winien to udowodni, a tego nie uczynił.
Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego zgodnie z wymogami określonymi w kpa organ I instancji winien rozstrzygnąć sprawę tak jak to przewiduje art. 151 § 1 i §2 kpa. W przypadku braku podstaw do uchylenia kwestionowanej decyzji w postępowaniu wznowieniowym należy pamiętać, że ewidentny brak dysponowania przez inwestora częścią działki nr [...] na cele budowlane stanowi podstawę do wszczęcia z urzędu postępowania nieważnościowego.
Z tych tez powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ppsa należało orzec jak w sentencji wyroku.