Uzasadnienie
R. Z. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego B. Ć. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] dotyczące przekazania wniosku według właściwości.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Opłaty sądowe to wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 w/w ustawy).
Należy stwierdzić, iż § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) co prawda wskazywał, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednak Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt: SK 11/05, (Dz. U. z dnia 17 marca 2006 r. Nr 45 poz. 322) orzekł o niezgodności w/w § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z art. 221 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Z akt niniejszej sprawy wynika, iż pełnomocnik R. Z. – radca prawny B. Ć. nie uiściła należnego stałego wpisu sądowego od skargi wraz z wniesieniem skargi, dlatego też na podstawie art. 221 w/w ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.