Uzasadnienie
Wnioskodawca J. S. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie z kosztów sądowych. Przesłał wypełniony formularz PPF w którym przedstawił swoją sytuację majątkową i rodzinną.
Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2012 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 12 marca 2012 r.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu oraz nadesłanych wyjaśnieniach uznano, iż wnioskodawca wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną, synem oraz córką z dwójką dzieci. Wskazał, że wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3.000,41 złotych netto miesięcznie. Na kwotę tą składa dochód uzyskiwany z tytułu emerytury przez wnioskodawcę w wysokości 1.900,41 złotych oraz dochód uzyskiwany przez córkę z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.100,00 złotych.
Wnioskodawca podkreślił, że małżonka jest na jego utrzymaniu. Oświadczył także, że syn jest osobą bezrobotną.
Skarżący wskazał, że posiada dom o pow. 102 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,9800 ha. W piśmie wyjaśniającym poinformował, że posiada samochód marki Ford Escort z 1996r. Dodał, że syn również posiada samochód marki Ford Escort z 1997 r.
W piśmie z dnia 6 marca 2012 r. podał, że ponosi następujące opłaty związane z utrzymaniem domu tj: opłatę za gaz w wysokości 50,00 złotych, opłatę za energię w wysokości 380,00 złotych, opłatę za telefon 50,00 złotych, opłatę za wodę w wysokości 40,00 złotych, opłatę za wywóz nieczystości stałych 17,00 złotych, podatek od nieruchomości 390,00 złotych opłata za rok. Po podsumowaniu wydatki te wynoszą 537,00 złotych miesięcznie + podatek od nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że koszty utrzymania samochodu wynoszą 100,00 złotych, syna zaś 90,00 złotych.
We wniosku wnioskodawca zaznaczył, że zaciągnął kredyt na remont domu, który spłaca w miesięcznych ratach po 809,00 złotych. Dodał, że będzie go spłacał do listopada 2015 r.
W nadesłanych wyjaśnieniach wnioskodawca poinformował, że córka jest osobą samotnie wychowującą dzieci, jej mąż nie partycypuje w kosztach utrzymania dzieci. Odbywa karę pozbawienia wolności. Córka nie otrzymuje od niego żadnych alimentów. Nadto wnioskodawca oświadczył we wniosku, że nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych i przedmiotów wartościowych.
Biorąc pod uwagę sytuację finansową i życiową wnioskodawcy, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu z jakiego utrzymuje się sześcioosobowa rodzina uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Oceniono, że wnioskodawca w obecnej sytuacji finansowej przy ponoszonych wydatkach związanych z utrzymaniem rodziny oraz domu nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych samodzielnie, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.