Uzasadnienie
W dniu 16 maja 1994r. C. S. złożył - za pośrednictwem organu - skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 1994r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] września 1993r. (nr [...]), odmawiającą wydania zarządzenia o rozbiórce nadbudowy i adaptacji strychu na cele mieszkalne budynku jednorodzinnego, położonego przy ul. [...] w miejscowości B. Postanowieniem z dnia 07 lutego 1996r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na śmierć skarżącego.
W związku z ustaleniem następców prawnych skarżącego, postanowieniem z dnia 12 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął zawieszone postępowanie.
Pismem z dnia 02 kwietnia 2007r., sprecyzowanym pismem z dnia 26 kwietnia 2007r. B. B. – spadkobierczyni skarżącego poinformowała, że cofa skargę na ww. decyzję, załączając odpis z księgi wieczystej, z którego wynika, że jest ona jedyną właścicielką ww. nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje możliwość cofnięcia skargi przez skarżącego.
Pismami z dnia 02 kwietnia 2007r. oraz z dnia 26 kwietnia 2007r. B. B., jako spadkobierczyni skarżącego, obecnie jedyna właścicielka spornej nieruchomości, cofnęła skargę złożoną na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 1994r.
Mając na uwadze, że ww. czynność nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 wyżej powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.