Uzasadnienie
VII SA /Wa 1791/04
Uzasadnienie
Zgłoszeniem dokonanym w dniu [...] lipca 2004 r. Spółka z o.o. [...] w W. zawiadomiła o zamiarze zamontowania tablicy reklamowej o wymiarach 6 x 3 m ustawionej na fundamencie przestawnym, napowierzchniowym, nietrwale związanym z gruntem o wymiarach 2,4 x 4,2 m na gruncie asfaltowym nie wymagającym prac przygotowawczych – przy ulicy K. w W. od strony ulicy M. na terenie Spółdzielni Pracy "[...] "
Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 Prawa budowlanego (Dz. U. z 2000 r. wniósł sprzeciw wobec dokonanego zgłoszenia.
W uzasadnieniu decyzji o sprzeciwie wskazał,że roboty budowlane polegające na budowie urządzenia reklamowego wymagają pozwolenia na budowę stosownie do art. 28 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia zostały tylko roboty budowlane polegające na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.
W ocenie organu przepis ten dotyczy instalowania reklam na istniejących już obiektach. natomiast roboty budowlane objęte zgłoszeniem inwestora – ze względu na ich skalę i charakter należy uznać za budowę obiektu, ponieważ polegają na wykonaniu nowego obiektu w określonym miejscu. Wielkość konstrukcji, która musi stawić czoła naporowi wiatru wskazuje,że musi być ona technicznie powiązana z gruntem nawet jeśli nie jest trwale zagłębiona w ziemi. Przedmiotowe urządzenie budowlane organ zakwalifikował jako "wolno stające trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe" o którym mowa w art.. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Zdaniem organu zakresu robót, który należy wykonać zgodnie z treścią zgłoszenia nie można nazwać instalowaniem tablic i urządzeń reklamowych o których mowa w art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego.
Skoro w ocenie organu zgłoszenie dotyczyło wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę to zgodnie z art. 30 ust 6 pkt 1 Prawa budowlanego należało wnieść sprzeciw. Odwołanie od tej decyzji złożył inwestor Spółka z o.o. [...] w W.. W jego uzasadnieniu wskazano,że zgodnie ze zgłoszeniem tablica reklamowa zostanie usytuowana na gruncie asfaltowym, nie wymagającym prac przygotowawczych związanych z dokonaniem podsypki żwirowej więc nie jest to obiekt trwale związany z gruntem.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał decyzję o sprzeciwie Prezydenta [...] w mocy. Organ odwoławczy podniósł,że duże rozmiary inwestycji oraz charakter planowanych prac wymagające konstrukcji przenoszącej duże siły wynikające z parcia wiatru świadczą, że inwestycja nie może korzystać ze zwolnienia z pozwolenia na budowę. Wbrew twierdzeniom inwestora zgłoszone roboty polegające na montażu nie są robotami o których mowa w art. 29 i 30 Prawa budowlanego. Przepis ten dotyczy instalowania reklam na istniejących już obiektach.
Natomiast prace budowlane objęte zgłoszeniem polegają na wykonaniu nowego obiektu w określonym miejscu. Istotne jest zdaniem organu czy są to urządzenia wolno stające, czy też instalowane na innych obiektach i czy są to urządzenia trwale zwiane z gruntem, co wynika z art. 3 pkt 3 i art. 29 ust 2 pkt 2 Prawa budowlanego (powołano wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 sierpnia 2002 sygn. IV SA 2400/01).
Z załączonego do zgłoszenia projektu budowlanego wynika,że tablicy tej nie można zaliczyć do obiektów małej architektury. Zgodnie z art. 3 pkt 4 w/w ustawy pod tym pojęciem rozumiem się obiekty o niewielkich rozmiarach. Natomiast konstrukcja ta ma 18 m kw. powierzchni, 7 m wysokości, duże wymiary fundamentów. Sprzeciw został złożony przed upływem 30 dni od zgłoszenia i jest prawnie skuteczny.
Skargę na powyższą decyzję złożyła Spółka z o.o. [...] w W. domagając się jej uchylenia.
Zdaniem skarżącego art. 30 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego wyraźnie stanowi,że wykonywanie robót budowlanych o których mowa w art. 29 ust 2 pkt 1-13 wymaga tylko dokonania zgłoszenia, co inwestor uczynił w dniu 2 lipca 2004 r.. Ponowił twierdzenie,że zgodnie ze zgłoszeniem tablica miała być zainstalowana na fundamencie przestawnym nietrwale związanym z gruntem, w związku z czym nie miały znaczenia rozmiary tablicy ani tez siły wynikające działania wiatru.Poza tym zdaniem skarżącego decyzje organów obu instancji wykazują braki w uzasadnieniu polegające na nie przywołaniu przepisu, który stanowiłby o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona przez Sąd na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wykazała, że decyzja ta nie jest zgodna z przepisami Prawa budowlanego.
Art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakłada na inwestora zamierzenia inwestycyjnego obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31.
Natomiast stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 6 w/w ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych, polegających na:
- - instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym;
Jednak wykonanie powyższych robót obciążone zostało obowiązkiem dokonania zgłoszenia właściwemu organowi (art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy).
W przedmiotowej sprawie podstawowym problemem do rozstrzygnięcia jest zakres stosowania art. 29 ust. 2 pkt 6 i jego interpretacja.
Przepis w obecnym brzmieniu obowiązuje od 24 grudnia 1997 r. / potem zmieniono jedynie kolejność punktów /, kiedy to nastąpiła istotna jego zmiana przez art. 1 pkt 12b ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw / Dz.U. nr 111, poz. 726 /.
Poprzednio przepis brzmiał następująco: "Pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych, polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych wykonywanych na istniejących obiektach budowlanych, z wyjątkiem reklam świetlnych".
Porównanie poprzedniej regulacji oraz obowiązującej w dacie orzekania przez organy / aktualnie również / musi prowadzić do wniosku, iż nieuprawniony jest pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji, że przepis ten dotyczy wyłącznie instalowania tablic reklamowych na istniejących obiektach. Ten pogląd był adekwatny do pierwotnej treści tegoż przepisu, aktualnie nie ma on uzasadnienia i należy stwierdzić, że instalować tablice i urządzenia reklamowe można również na gruncie.
Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela poglądu wyrażonego w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2002 r. sygn. akt IV S.A. 2400/01 na który powołano się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu wyeliminowanie przez ustawodawcę z treści przepisu słów: "wykonywanych na istniejących obiektach budowlanych" oznacza że, instalacja jest możliwa nie tylko na obiektach budowlanych.
Taka interpretacja art. 29 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 prowadzi do wniosku, iż instalowanie i remont tablic i urządzeń reklamowych nie tylko na obiektach budowlanych wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Dlatego błędna jest podstawa prawna wyrażona w sprzeciwie organu I instancji / art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego /, która ma zastosowanie jeśli inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
Z przedstawionych przepisów wynika, ze instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę przy czym ustawodawca nie uzależnił robót budowlanych wyszczególnionych w art. 29 ust. 2 pkt 6 ani od wielkości tablic i urządzeń reklamowych, ani też od tego czy są to tablice lub urządzenia wkopane w ziemię, a więc trwale związane z gruntem, które można uznać za budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej.
W związku z tym nie można podzielić poglądów wyrażonych w decyzjach organów obu instancji o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla tablicy reklamowej zgłoszonej przez Spółkę z o.o. [...], którą inwestor zamierzał zainstalować.
Przyjęcie interpretacji organów administracji przedstawionej w niniejszym postępowaniu mogłoby doprowadzić do sytuacji, że realizacja "zminiaturyzowanej" wersji przedmiotowego urządzenia reklamowego trwale związanego z gruntem np. wysokości 1,00m wymagałoby uzyskania pozwolenia na budowę. Nie taki z pewnością był cel kolejnych zmian w prawie budowlanym, które miały uprościć i odformalizować procedury procesu inwestycyjnego.
W kontekście zastosowanej w sprzeciwie podstawy prawnej, błędne są również twierdzenia organów, że instalowanie tablicy reklamowej – wymagało pozwolenia na budowę ze względu na jej skalę i konieczność oparcia się sile wiatru. Przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego zwalnia od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenia reklamowe, co niewątpliwie oznacza całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych do mocowań samej tablicy reklamowej.
Jeżeli natomiast organ administracyjny uzna, że realizacja planowanej tablicy reklamowej czy urządzenia reklamowego ze względu na powierzchnię, ciężar, rozmiary itp zagraża np.: bezpieczeństwu ludzi lub mienia albo zwiększa ograniczenia lub uciążliwość dla sąsiadów, może w drodze decyzji, na podstawie art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę co do robót budowlanych objętych z zasady obowiązkiem zgłoszenia. Możliwość ta ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia przyczyn zastosowania.
Jeżeli zatem w sprawie niniejszej organ stwierdzi zaistnienie, któregokolwiek z zagrożeń lub wymagań przewidzianych w/w przepisem może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.