Uzasadnienie
W dniu 24 stycznia 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek E.P., w którym wniosła o ustanowienie radcy prawnego.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje mąż oraz syn. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z zasiłku chorobowego otrzymywanego przez męża wnioskodawczyni w wysokości 800,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada nieruchomość gruntową o powierzchni 1.150 m ² oraz las o powierzchni około 20 ha. Zaznaczyła, że dom o powierzchni 50 m ² stanowi własność męża.
Z nadesłanych do niniejszej sprawy w dniu 17 października 2011 r. (data stempla biura podawczego) dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, jak również nie otrzymuje żadnych świadczeń, tj. renty czy emerytury. Wnioskodawczyni podała, że mąż przebywał na zwolnieniu lekarskim od 21 marca 2011 r. do 25 września 2011 r., w załączeniu przesyłając kserokopię zwolnień lekarskich i jednocześnie zaznaczając, że ze względu na zły stan zdrowia będzie on nadal przebywał na zasiłku chorobowym. Wnioskodawczyni podała, że miesięczne koszty stałe związane z utrzymaniem domu wynoszą z tytułu opłat za energię elektryczną w wysokości 490,00 złotych, za gaz z butli w wysokości 55,00 złotych, za telefon w wysokości 120,00 złotych, podatek od nieruchomości kwartalnie w wysokości 69,00 złotych, zakup opału na okres jesienno-zimowy w wysokości 800,00 złotych, za kanalizację i wywóz ścieków w wysokości 46,00 złotych, za ubezpieczenie męża w wysokości 243,39 złotych.
Wnioskodawczyni oświadczyła, że na bieżące potrzeby życia codziennego tj. zakup żywności, odzieży i środków chemicznych przeznacza kwotę około 300,00 złotych. Wskazała, że koszty związane z leczeniem i zakupem lekarstw dla siebie i męża wynoszą około 150,00 złotych. Oświadczyła, że ze względu na trudną sytuację w jakiej obecnie się znajduje otrzymała od rodziców pomoc w postaci darowizny w wysokości 1.000,00 złotych.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała ona, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wnioskodawczyni nie uzyskuje bowiem żadnego stałego źródła dochodu i utrzymuje się jedynie z zasiłku chorobowego otrzymywanego przez męża w wysokości 800,00 złotych miesięcznie oraz przy pomocy i wsparciu finansowym rodziców.
Stwierdzono zatem, że w obecnej sytuacji materialnej wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż jest to wydatek przekraczający jej obecne możliwości finansowe. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.