Uzasadnienie
A. O. (dalej: "Skarżący") złożył do Sądu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi i odmowy wtrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. albowiem nie wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień może w efekcie doprowadzić do wykonania nakazu rozbiórki i bezzasadności wydania w sprawie wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a więc takie, które stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki lub uprawnienia. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 sierpnia 2011 r. I FZ 142/11 LEX nr 864188, z 26 września 2013 r. II OZ 791/13 LEX nr 1412495; z 14 marca 2013 r. II OZ 171/13 publik: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1432680).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia oddalającego skargę i odmawiającego wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to z istoty swojej nie wywołuje skutków o charakterze materialnoprawnym, nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku. Zaskarżone postanowienie nie podlega więc realizacji, czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego, nie można zatem orzec o jego wstrzymaniu.
Bezspornym jest, iż na gruncie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1314), wstrzymania postępowania egzekucyjnego może dokonać wyłącznie organ egzekucyjny. Sąd administracyjny nie jest w takiej sprawie właściwy.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonych postanowień, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.