Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pismem z dnia 23 grudnia 2014r. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego M. N. pełnomocnikiem z urzędu dla K. K. Na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015r. stawiła się radca prawny M. N. poparła skargę i wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jednocześnie oświadczyła, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2015r. oddalił skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...].
W dniu 12 czerwca 2015r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła opinia radcy prawnego M. N. w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 17 kwietnia 2015r.
W dniu 13 lipca 2015r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika radcy prawnego M. N, która w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jednocześnie pełnomocnik oświadczyła, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Natomiast w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz sporządził i wniósł opinię o braku podstaw wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2015r. należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 złotych - łącznie kwotę 442,80 złotych. Pełnomocnik złożył także oświadczenie stosownie do § 16 rozporządzenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.