Uzasadnienie
Skarżący – S. W., pismem z dnia [...] lipca 2016 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy karta 13), a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 23 sierpnia 2016 r. (wtorek).
Z potwierdzenia rejestru opłat sądowych tut. Sądu wynika, że w dniu 27 sierpnia 2016 r. skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 500 zł.
W dniu 2 września 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał wymagane odpisy skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. należy do skargi dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.
W sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 500 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2016 r., a zatem termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 23 sierpnia 2016 r. (wtorek). Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w dniu 27 sierpnia 2016 r., natomiast w dniu 2 września 2016 r. (data stempla pocztowego) nadesłał wymagane odpisy skargi. Stwierdzić zatem należy, że skarżący uiścił wpis sądowy od skargi oraz nadesłał odpisy skargi, jednakże z przekroczeniem 7 - dniowego terminu przewidzianego na dokonanie ww. czynności. Dlatego też należy uznać powyższą czynność za spóźnioną.
Wskazać należy, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (zob. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2006 r. sygn. akt I FSK 29/06).
Natomiast zgodnie z art. 85 p.p.s.a czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Z tych względów Sąd uznał, że skarżący nie zastosował się do wezwania i nie uiścił w terminie wpisu od skargi oraz nie uzupełnił braków formalnych skargi, a dokonanie tych czynności po upływie terminu jest bezskuteczne.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.