Uzasadnienie
W dniu 8 października 2015r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy B. B., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Zaznaczyć należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Jeżeli natomiast strona ma jakiekolwiek, środki majątkowe, a w szczególności zaś posiada zgromadzone oszczędności pieniężne, to powinna partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania sądowego.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
Z formularza wniosku PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z konkubiną, trzema pasierbicami i synem. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu alimentów i zasiłków rodzinnych w wysokości 1.905 złotych miesięcznie.
Podał, że posiada dom o pow. 35 m², nieruchomość rolną o pow. 19 000 m² oraz samochód Citroen Evasion z 2000r. Wnioskodawca oświadczył, że posiada oszczędności pieniężne w wysokości 11.000 złotych. Zaznaczył, że nie ma stałego zatrudnienia, pracuje dorywczo.
W niniejszej sprawie oceniono na podstawie przedstawionych danych w formularzu wniosku PPF, że wnioskodawca nie wykazał, że kwalifikuje się do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z podanych wyżej danych zawartych w formularzu wniosku PPF wynika co prawda, że wnioskodawca nie ma stałego zatrudnienia pracuje dorywczo i obecnie utrzymuje się z pięcioosobową rodziną z dochodów w wysokości 1905 złotych miesięcznie. Zauważyć jednak należy, że jak wynika ze złożonego oświadczenia wnioskodawca posiada oszczędności pieniężne w wysokości 11.000 złotych. Okoliczność powyższa wyklucza możliwość uwzględnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Reasumując stwierdzić należy, że skarżący z posiadanych środków pieniężnych jest w stanie wygospodarować – bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny - środki na poniesienie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
Aktualna linia orzecznictwa sądów administracyjnych w zakresie prawa pomocy uznaje fakt posiadania zgromadzonych oszczędności za negatywną przesłankę przyznania tego prawa (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2010r., sygn. akt II FZ 430/10, Lex nr 742485, postanowienie NSA z dnia 27 września 2011r., sygn. akt I OZ 724/11, Lex nr 965945).
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.