Uzasadnienie
W dniu [...] października 2007 r. skarżący złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Wniosek ten został rozpoznany przez referendarza sądowego. Na postanowienie to został złożony sprzeciw stąd straciło ono moc, a sprawa w zakresie przyznania prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo.
Skarżący podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z rodzicami. Dochód w rodzinie wynosi 1.459,08 zł. i składają się na niego kwoty rent rodziców skarżącego. Wnioskodawca zaznaczył, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Pozostaje wg oświadczenia na utrzymaniu rodziców. Strona nie wykazała posiadania nieruchomości, majątku ruchomego, ani oszczędności. Strona w sprawie korzysta z pomocy radcy prawnego ustanowionego w sprawie samodzielnie.
W dniu 29 listopada br. skarżący nadesłał dodatkowe wyjaśnienia z których wynika, że na ul. W. we W. zamieszkuje sam, nie posiada samochodu, a zawodowy pełnomocnik do dnia złożenia dodatkowych wyjaśnień, nie zażądał od strony wynagrodzenia za swoją pracę. Dodał, że źródłem utrzymania strony jest dostarczanie ulotek firmowych mieszkańcom W. W sprzeciwie pełnomocnik wnioskodawcy zaznaczył, że z tytułu prowadzenia niniejszej sprawy nie pobrał od strony żadnego wynagrodzenia.
W sprawie Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z treści niniejszego przepisu ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa więc na wnioskodawcy.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Sytuację taką należy jednak szczegółowo uzasadnić.
Biorąc pod uwagę oświadczenie majątkowe A. Ł. Sąd uznał, że strona kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W rodzinie wnioskodawcy stały miesięczny dochód wynosi 1.459,08 zł., dodatkowo wnioskodawca uzyskuje dochód z dostarczania ulotek firmowych mieszkańcom W. Ponadto zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika na chwilę obecną wnioskodawca nie poniósł żadnych kosztów związanych z prowadzeniem sprawy przez zawodowego pełnomocnika, stąd budżet domowy nie został obciążony tym kosztem. Z tych względów Sąd uznał, że strona jest w stanie ponieść część kosztów sądowych samodzielnie i zwolnił stronę jedynie w zakresie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie, który wynosi 200 zł.
Z powyższych względów na postawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.