Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 1 lutego 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1816/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Bogusław Cieśla przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 1 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. G. oraz W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie

Sentencja

postanawia:

  1. przywrócić M. G. i W. G. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. G. oraz W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...].

Odpis w/w wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym w dniu 26 lipca 2010 r.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r. M. G. oraz W. G. wnieśli o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2010 r. przyznane zostało M. G. i W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Pismem z dnia 29 października 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla skarżących pełnomocnika w osobie r. pr. A. H. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 9 listopada 2010 r. pełnomocnik z urzędu został poinformowany przez Sąd o stanie sprawy, a następnie w dniu 10 grudnia 2010 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. W uzasadnieniu ww. wniosku pełnomocnik skarżących wskazał na okoliczność, iż w dniu 12 listopada 2010 r. został poinformowany przez Izbę o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika z urzędu dla skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie.

Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006 (LexPolonica nr 418112), stwierdził, że w wypadku ustanowienia radcy prawnego w trybie art. 244 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 tej ustawy), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.

Wymienione wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ugruntowane w orzecznictwie sądowym. Potwierdza je postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt I CZP 62/00 {OSNC 2001, Nr 1, poz. 7 (ponadto, por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3272/2005, LexPolonica nr 1520373)}.

Zgodnie z wyżej przytoczonym orzecznictwem sądowym, w niniejszej sprawie wskazany we wniosku dzień 12 listopada 2010 r. jest dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Zatem zgodnie z powołanym orzecznictwem skarżący mogli skutecznie złożyć wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną do dnia 13 grudnia 2010 r., co też uczynili.

Odnosząc się do przesłanki określonej w art. 87 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem Sądu fakt wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w dacie, kiedy wiadomo już było, iż skarżącym upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest okolicznością wystarczającą by przywrócić terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W związku z powyższym, mając na uwadze realizację konstytucyjnej zasady "prawa do sądu", wyrażonej w art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy należano orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 6 grudnia 2012 r., dokument z 31 marca 2011 r., dokument z 10 września 2010 r., dokument z 8 czerwca 2010 r., dokument z 8 lutego 2010 r., dokument z 16 grudnia 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.