Uzasadnienie
Starosta Powiatu w R. decyzją nr [...] wydaną zatwierdził projekt budowlany i udzielił D.S. pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego położonego na działce nr ew. [...] w R. przy ul. [...].
Wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji wnieśli 12 stycznia 2009 r. M. i Z.G. podając, że rozbudowa została zrealizowana w odległości mniejszej niż 5 m od granicy działki tj. niezgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Zdaniem wnioskujących decyzja o pozwoleniu na budowę jest dotknięta wadą z art. 156 § 1 pkt 2 kpa ponieważ nie zawiera w swej treści określenia odległości w jakiej powinna być usytuowana rozbudowa od granicy działki wnioskujących.
Po rozpatrzeniu wniosku Wojewoda Ł. decyzją nr [...] wydaną [...] na podstawie art. 157 § 3 kpa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności.
W uzasadnieniu organ podniósł, że stronami postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji są osoby które uczestniczyły w postępowaniu zwykłym oraz inne osoby, których interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji.
Krąg tych osób powinien być ustalony w oparciu o przepis art. 28 Prawa budowlanego. Wnioskujący o wszczęcie postępowania M. i Z. G. są właścicieli działek sąsiednich, a oddziaływanie inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego zamyka się w granicach działki inwestora, zaś obiekt objęty kwestionowaną decyzją zaprojektowano w odległości 3 m od granicy z ich działką nr [...].
Odwołanie od tej decyzji złożyli M. i Z. G. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko organu I instancji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i Z.G.
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podnieśli, że przedmiotowa rozbudowa została zrealizowana w odległości 3,10 – 3,60 m od granicy ich działki, niezgodnie z warunkami zabudowy, teren działki został podniesiony o 0,5 m i powoduje zalewanie ich działki.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody Ł. z [...] na podstawie art. 157 § 3 kpa odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji pozwalającej na budowę budynku gospodarczego na działce nr [...] przy ul. [...] w R. Kontrolowana decyzja zapadła w postępowaniu nieważnościowym, w którym nie ma zastosowania ogólna reguła wyrażona w art. 61 § 3 kpa, gdyż organ może odmówić wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 kpa).
Zgodnie z treścią art. 157 § 3 kpa odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności następuje w drodze decyzji. Przepis ten ma zastosowanie do sytuacji, gdy z żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wynika w sposób oczywisty, że wnoszący żądanie nie ma w sprawie interesu prawnego. Postępowanie wyjaśniające poprzedzające odmowę wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności może więc dotyczyć jedynie kwestii formalnych.
Natomiast w sytuacji, gdy ustalenie interesu prawnego wymaga podjęcia określonych czynności, czynności te mogą być podjęte wyłącznie w toku wszczętego postępowania nadzorczego, a w razie wyniku negatywnego są podstawą zakończenia postępowania decyzją umarzającą postępowanie w sprawie (v. wyrok NSA z 25.04.2006r sygn. I OSK 725/05 Lex nr 209119).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznanej sprawy należy uznać, iż wobec zarzutów skarżących oraz treści powoływanego przez nich dokumentu tj. decyzji o warunkach zabudowy z [...] niewystarczające i niepełne są wyjaśnienia organu w kwestii braku interesu prawnego skarżących i z pewnością nie można uznać, że brak interesu w sposób oczywisty wynika ze złożonego żądania.
Zdaniem Sądu dla dokonania prawidłowych ustaleń w tym zakresie organ winien dokonać analizy żądania w aspekcie wskazanych we wniosku dokumentów, a więc dokonać czynności które przekraczają ocenę kwestii formalnych.
Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku organ będzie miał na względzie w/w uwagi Sądu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł ja w sentencji wyroku.