Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej kpa umorzył wznowione na wniosek J. K. postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki tymczasowego obiektu budowlanego pawilonu małej gastronomii, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] [...] obręb J. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, który przedstawiał następująco:
Decyzją z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nakazał P. Ł. rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego - pawilonu małej gastronomii, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] obręb J. Po rozpatrzeniu odwołania P. Ł. od ww. decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2007r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł P. Ł. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie ze skargi P. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...].
Pismem z dnia 28 kwietnia 2009r. J. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...].
Następnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. Nr [...] organ wznowił, na wniosek J. K., postępowanie administracyjne zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2007r. Nr [...].
Kolejnym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił wznowione postępowanie, bowiem w ocenie organu rozstrzygnięcie sprawy tymczasowego obiektu budowlanego-pawilonu małej gastronomii, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] obręb J., we wznowionym postępowaniu, uzależnione jest od uprzedniego zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie ze skargi P. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r. Nr [...].
Prawomocnym wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 574/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego - pawilonu małej gastronomii, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] obręb J. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnym postanowieniem z dnia 10 września 2010r. sygn. akt II SA/Wa 304/10 odrzucił skargę J. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 574/09.
Wobec powyższego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] podjął zawieszone postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009r. wznowione postępowanie.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając sprawę decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011r. działając na podstawie art. 105 § 1 kpa- umorzył wznowione na wniosek J. K. postępowanie.
W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że istotą wznowienia postępowania jest umożliwienie ponownego rozstrzygnięcia sprawy już zakończonej decyzją ostateczną, w razie zaistnienia przesłanek określonych w art. 145 § 1 i 145 a kpa.
Zaznaczył, że przepis art. 151 kpa wskazuje jakie w postępowaniu wznowieniowym mogą zapaść rodzaje decyzji.
Organ wyjaśnił, że orzekanie w trybie art. 151 kpa może mieć miejsce tylko wówczas, jeżeli istnieje w obrocie prawnym ostateczna decyzja, która zakończyła wznowione postępowanie. Uchylenie ostatecznej decyzji kończącej postępowanie bądź stwierdzenie jej nieważności oznacza, że postępowanie administracyjne nie jest zakończone i należy je kontynuować w zwykłym trybie administracyjnym. Wyeliminowanie z obrotu prawnego, przed zakończeniem wznowionego postępowania, decyzji ostatecznie kończącej postępowanie zwykłe wyklucza wydanie jakiejkolwiek decyzji w trybie art. 151 kpa, co przesądza o bezprzedmiotowości postępowania wznowieniowego. Zgodnie natomiast z art. 105 § 1 kpa postępowanie, które jest bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.
Organ wskazał, że w niniejszej sprawie decyzja [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r. Nr [...], która ostatecznie zakończyła postępowanie administracyjne w sprawie budowy tymczasowego obiektu budowlanego - pawilonu małej gastronomii, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] [...] obręb [....], została uchylona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Wr 574/09 wraz z poprzedzającą ją decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...].
Organ zaznaczył, że powyższe oznacza, że sprawa budowy ww. obiektu, pozostaje w toku i podlega rozpatrzeniu przez organ I instancji. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest to przesłanka trwale wyłączająca możliwość wydania w toku wznowionego postępowania decyzji merytorycznej w trybie art. 151 kpa.
Po rozpatrzeniu odwołania J. K. od opisanej wyżej decyzji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., znak; [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy stwierdził, iż w związku z tym, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] będąca przedmiotem wznowieniowego postępowania, została uchylona przez Sąd, zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, co uzasadniało podjęcie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowaniu na podstawie art. 105 § 1 kpa.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odniósł się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu przez J. K. Wyjaśnił, iż bezzasadny jest zarzut, że kwestionowana decyzja została wydana przed doręczeniem skarżącemu postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania. Zaznaczył, że z akt sprawy wynika, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] zostało doręczone J. K. w dniu [...] marca 2011 r., zaś skarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została wydana w dniu [...] kwietnia 2011 r. Nadto wskazał, że aktualnie obowiązujący przepis art. 101 § 3 kpa nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania.
Ponadto organ wyjaśnił również, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego stwierdzający, że "w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie jest prawdziwe stwierdzenie, że w dniu 16 lutego 2011 r. do [...] WINB wpłynęło wraz z aktami sprawy prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 304/10 o odrzuceniu skargi J. K. o wznowienie postępowania sądowego, albowiem na ww. postanowienie w dniu 26 października 2010 r. została wniesiona do NSA w Warszawie skarga kasacyjna J. K., którą [...]WINB otrzymał jako strona". Organ zaznaczył, że w dniu 16 lutego 2011 r. do [...] WINB wpłynęło pismo WSA we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 304/10 przy którym przesłano odpis prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II SA./Wr 304/10 odrzucającego skargę o wznowienie postępowania wraz z aktami sprawy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł J. K. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 101 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy, a mający istotny wpływ na treść orzeczenia.
Skarżący podniósł, iż przed nowelizacją kpa 11 kwietnia 2011r. art. 101 § 3 kpa przyznawał stronie prawo do wniesienia zażalenia również na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 maja 2000 r., OPS 4/00 –OPS 2002, Nr 9, poz. 116).
Skarżący podał, że skorzystał z tego uprawnienia i w dniu 7 kwietnia 2011 r. złożył w terminie zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na ww. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Strona zaznaczyła, że w dniu 1 kwietnia 2011 r. organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie przed upływem terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego.
Zdaniem skarżącego utrzymanie w mocy decyzji pierwszej instancji i nieusunięcie naruszeń prawa popełnionych przez organ I instancji oznacza, że organ odwoławczy naruszył prawo.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
Stosownie do art. 104 § 1 k.p.a. wszczęte postępowanie administracyjne musi zostać zakończone załatwieniem sprawy, czyli jej rozstrzygnięciem poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Decyzje administracyjne rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 kpa). Decyzją "w inny sposób kończącą sprawę w danej instancji" jest decyzja wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., tj. decyzja umarzająca postępowanie administracyjne, którą organ wydaje, gdy nie może rozstrzygnąć sprawy co do jej istoty ze względu na pojawienie się trwałej przeszkody uniemożliwiającej ukształtowanie stosunku materialnoprawnego (bezprzedmiotowość postępowania).
W doktrynie prawa i postępowania administracyjnego oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego określana jest jako brak przedmiotu postępowania. Przez przedmiot ten należy zaś rozumieć konkretną sprawę, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany do rozstrzygnięcia na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. W rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej (w formie decyzji administracyjnej) ingerencji organu administracyjnego, co oznacza, że jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu – pozytywne, czy negatywne – staje się prawnie niedopuszczalne.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać za prawidłowe rozstrzygnięcia organów obu instancji umarzające wznowione postepowanie z uwagi na bezprzedmiotowość przedmiotową dalszego postępowania. Jak słusznie podniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2010r. w sprawie II SA/Wr 574/09 uchylona została zarówno kończąca postępowanie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] listopada 2007r. jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007r. której przedmiotem był nakaz rozbiórki tymczasowego obiektu budowlanego - pawilonu małej gastronomii, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] obręb J. W tej sytuacji z obiegu prawnego wyeliminowana została decyzja ostateczna kończąca postępowanie, które miało być przedmiotem wznowienia co czyni niemożliwym wydanie którejkolwiek z decyzji znajdującej oparcie w normie art. 151 kpa.
Stan taki powoduje, iż sprawa dotycząca budowy przedmiotowego obiektu budowlanego nie została ostatecznie zakończona i jest nadal przedmiotem postępowania przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w O. a to czyni niedopuszczalnym prowadzenia postępowania we wznowionym postępowaniu. Prawidłowym rozstrzygnięciem organów było więc umorzenie wznowionego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009r. Nr [...] postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, iż postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania zostało skarżącemu doręczone w dniu 31 marca 2011r.(zwrotne poświadczenie odbioru k-13 verte), zaś decyzja Nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania została wydana w dniu 1 kwietnia 2011r. a więc chybionym jest zarzut, iż nastąpiło to przed doręczeniem rozstrzygnięcia podejmującego zawieszone postępowanie.
Pozostałe rozważania skargi dotyczące wadliwości wydania decyzji przez organ I instancji w czasie w którym nie wyekspirował przysługujący mu termin do wniesienia zażalenia (które skarżący wniósł 7 kwietnia 2011r.), pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej bowiem zgodnie z brzmieniem art. 143 kpa wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia. Względna suspensywność zażalenia pozostawia organowi ocenę zasadności wstrzymania wykonania, jeśli uzna to za uzasadnione. W sprawie niniejszej okoliczność taka nie wystąpiła, co skutkuje uprawieniem organu do natychmiastowego wydania decyzji kończącej postępowanie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje oparcie w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr, 153 poz. 1270 ze zm.) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).