Uzasadnienie
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Z kolei zgodnie z treścią art. 138 p.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu.
Jak stanowi natomiast art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem i można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Prokurator K. K. pismem z dnia 29 października 2014 r. zgłosił swój udział w postępowaniu w sprawie. Mając na względzie treść art. 138 p.p.s.a. jego imię oraz nazwisko powinno znaleźć się w sentencji wyroku.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania komparycji wyroku w zakresie wpisania udziału w sprawie prokuratora – K. K.. Pominięcie oznaczenia jego osoby w komparycji wyroku było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki.
Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.